II. Viyana Kuşatması Kuşatma

Polonya Kralı III. Jan Sobieski, antlaşmadaki yükümlülüklerini yerine getirerek 1683 yazı boyunca Viyana'ya bir yardım seferi hazırladı ve 15 Ağustos'ta Kraków'dan yola çıkacaktı. Bu süre zarfında Polonya'nın büyük bir kısmı savunmasız kalacak ve bu durumdan faydalanan Tökeli İmre bir işgal girişiminde bulunacaktı. Kazimierz Jan Sapieha, Litvanya ordusunun yürüyüşünü geciktirerek bunun yerine Macar Dağlık Bölgesi'ne sefer düzenledi ve ancak rahatladıktan sonra Viyana'ya ulaştı.

Polonya ile çeşitli Alman devletleri -özellikle de Avusturya- arasında şehrin kurtarılması konusunda derhal gerginlik baş gösterdi. Askerlerin maaşlarının ve yürüyüş sırasındaki erzaklarının ödenmesi en önemli sorun olacaktı. Sobieski, Viyana'ya yürüyüşü için ödeme yapmak zorunda kalmaması gerektiğinde ısrar ediyordu, çünkü şehir onun çabalarıyla kurtarılmıştı; Viyanalılar da yürüyüşe geçen diğer Alman birliklerini ihmal edemezdi. Habsburg yönetimi bu masrafları ödemek için mümkün olduğunca çok para buldu ve masrafları sınırlamak için Lehlerle anlaşmalar yaptı.

Bunlar olurken Merzifonlu Kara Mustafa Paşa da Leh kuvvetlerinin Viyana'ya yardıma gelmesini önlemek için onları Tuna Nehri ötesinde karşılaması maksadıyla ordu hazırladı. Tökeli İmre ve Kör Hüseyin Paşa'yı bu maksatla Bratislava'yı kuşatmaya gönderdi. Lorraine Dükü V. Charles'ın bu ordulara saldırması üzerine Kör Hüseyin Paşa zor duruma düştü. Tökeli İmre, rakibin kuvvetli olduğunu, yardıma gelecek ordularla daha da kuvvetleneceğini söyleyerek çarpışmaya girmekten kaçınılmasını tavsiye etti. Kör Hüseyin Paşa dinlemeyip rakibini küçümsedi. "Gelecek orduyu bilürüm. 3-4 bin Lehli ile 5-10 bin Nemçe [Avusturyalı] tevâtür edecek." diye cevap verdi. Bu sırada Sadrazam, derhal Kırım Hânı Murad Giray'ın oğlu Alp Giray komutasındaki 10.000 Kırım süvarisini yardıma gönderse de bunlar yolda elde ettikleri ganimetin gösterişine kapılıp aldıkları ganimetlerle Osmanlı kontrolündeki Uyvar Kalesi'ne döndüler. Alp Giray komutasında yalnızca küçük bir ordu yardıma gelebildiyse de yeterli olmadı. İleri harekâta geçip Bratislava'dan Viyana kuzeyindeki Stammersdorf önlerine kadar V. Charles'ın ordusunu püskürten Osmanlı ordusu, Stammersdorf'da düşmana gelen yardımların da etkisiyle bozguna uğradı. Kör Hüseyin Paşa dahil birçok şehit verdi. Böylece Osmanlı'nın yardıma gelecek Leh kuvvetlerini önleme planları suya düşmüştü.

Viyana'nın kuzeybatısında da 65.000 kişilik bir yardım ordusu 9 Eylül'de Tuna Nehri'ni geçip Tulln'da birleşmeye başlamıştı. Buradaki Tulnn Köprüsü'nü gözetlemekle görevlendirilen Kırım Hânı Murad Giray, yardım ordusunun teçhizat ve toplarının çok güçlü olduğunu bildirdi. Askerin ve topların Viyana önündeki metrislerden (siper ve mevzilerden) çıkarılmasını, tedbir alınıp yardım ordusuyla muharebeye hazırlanılmasını tavsiye etti. 10 Eylül'de meşveret meclisi toplayan Sadrazam, Kırım Hânı'nın bu önerisini "Hayda, ne bilür anlar, varsun beygirlerini gütsün, ben gelen kâfiri çadır oğlanlarıma dahi tepeledirim, onların