Hayrettin Erkmen

Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ni bitirdi. Cenevre İktisat Fakültesi'nde doktora yaptı. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'nde asistanlığa atandı. Galatasaray İktisat ve İşletmecilik Yüksek Okulu Öğretim üyelikleri, T.C. Merkez Bankası İdare Meclis üyelikleri yaptı.

Demokrat Parti'den 1950 - 1960 yılları arasında IX., X. ve XI. Dönem Giresun milletvekili seçildi. Adnan Menderes'in yakın çevresinde yer almayı başaran Erkmen, 1953'te Çalışma Bakanı Samet Ağaoğlu'nun istifası sonrası İkinci Menderes hükûmetinde Çalışma Bakanlığı'na getirildi. İkinci, üçüncü ve beşinci Menderes hükûmetlerinde Çalışma Bakanı olarak görev yapan Erkmen, ilk bakanlığı sırasında halef-selef olduğu Samet Ağaoğlu'nun baldızı Münire Babaoğlu ile 1955'te evlenerek eski bakanla bacanak oldu. DP Grubunda huzursuzlukların artması Cumhurbaşkanı Celal Bayar, Menderes'ten yeni bir kabine kurmasını isteyince 9 Aralık 1955'te oluşturulan dördüncü Menderes kabinesinde Erkmen yer almadı.

Namık Gedik'in yerine 1956'da DP Meclis Grubu Başkanlığına seçilen Erkmen, 1957 seçimlerinden sonra yeniden Çalışma Bakanlığı görevine getirildi.

Yassıada mahkemelerinde (1960-61) 10 yıl hapse mahkûm edildiyse de çıkarılan aftan yararlanarak 1964'te tahliye oldu.

Aftan yararlanarak Adalet Partisi'nden (AP) 12 Ekim 1975 - 12 Eylül 1980 tarihleri arasında Giresun senatörü seçildi. 12 Eylül Darbesi öncesinde, 1979'da Süleyman Demirel'in başkanlığında kurulan AP azınlık hükûmetinde dışişleri bakanlığına getirildi. Yunanistan'a karşı uyguladığı yumuşak politikalar yüzünden eleştiriler aldı. 5 Eylül 1980'de hakkında Millî menfaatlere aykırı politika izlediği, Avrupa Ekonomik Topluluğu'na girmeye teşebbüs ettiği, İslam Dünyası'na karşı Batı yanlısı politika takip ettiği gerekçesiyle, Millî Selamet Partisi (MSP) tarafından TBMM'ye verilen ve Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) tarafından desteklenen gensoru önergesinin 231 oyla kabul edilmesi sonucunda Türk siyasi hayatında gensoru ile düşürülen ilk bakan oldu. 12 Eylül 1980 askeri müdahalesinden sonra senatörlüğü de sona erdi.

1992'de yeniden açılan Demokrat Parti'nin genel başkanlığına getirildi, 1994'te yapılan kongrede genel başkanlığı Aydın Menderes'e kaptırdı.

18 Mayıs 1999'da İstanbul'da öldü.