Güney Şyung-nu

Güney Şyung-nu (Çince: 南匈奴; pinyin: nán xiōng nú), Ho-han-ye yönetimindeki Doğu Şyung-nu'nun tekrar parçalanmasından sonra güneyindeki topraklarını idare eden devlettir.

Şyung-nu, MÖ 46 yılında Ho-han-ye ve Çi-Çi kardeşler arasında Doğu Şyung-nu ve Batı Şyung-nu olmak üzere ikiye ayrıldı. Doğu Şyung-nu'yu Ho-han-ye'nin soyundan gelenler yönetirken Batı Şyung-nu'yu da sadece Çi-Çi yönetti.

Ho-han-ye'nin ölümünden sonra Doğu Şyung-nu devleti, Panu ve yeğeni Pi'nin taht kavgasına sahne oldu. MS 48 yılında Doğu Şyung-nu, Güney Şyung-nu ve Kuzey Şyung-nu olarak ikiye ayrılmıştır. Pi, Güney Şyung-nu'yu ve Panu ise Kuzey Şyung-nu'yu yönetmiştir.

Çin egemenliğinin gölgesinde yönetilen bu imparatorluk, Talas'ın doğusundan Çin'e kadar olan topraklara egemendi. Bu bölgeler Çin Seddi'nin kuzeyinden Kansu bölgesini oradan da Gobi Çölü'nü kapsıyordu. Güney Şyung-nu-lar, Çin hakimiyetini kabul etmişlerdir ve 216 yılına kadar himayeleri sürmüştür.

Şyung-nu'ların tüm mirasçıları önce Doğu Şyung-nu'lar ve oradan da Güney Şyung-nu-lar'dır. Ho-han-ye'nin soyu Pi ile devam etmiştir.

Çin'e yakın bir bölgede bulunan Güney Şyung-nu, Çin üstünlüğünü kabul ettiği hâlde, Baykal Gölü ve çevresindeki Kuzey Şyung-nu devleti bağımsız kalmayı tercih etmişti. Ancak Çinliler Güney Şyung-nu'yu kışkırtarak Kuzey Şyung-nu'yu da yıprattılar. Sonuçta güneyden gelen Güney Şyung-nu'nun hücumları ile kuzeyden gelen Türk kavimlerinden Tiele'nin akınları arasında sıkıştırılmıştı. Bu nedenle Panu çevresindeki kabileler Talas'ın batısına göç etmişti.

Çin, 216 yılındaysa Güney Şyung-nu'yu tamamen yok etti.