Chelif Muharebesi (1701) Arka plan

Daha 1690'larda, Cezayir'in dış politikasında dey Hadj Chaabane tarafından bir rota değişikliği yapıldı; ikincisi, Cezayir'i Avrupalılara karşı yapılan deniz yarışlarından uzaklaştırdı ve tüm Mağrip'i kendi yetkisi altında birleştirmeye çalıştı. Onun politikası, Moulay İsmail'in Cherifian İmparatorluğu ile yüzleşmeden önce Ekim 1700'de Tunus ve Trablus'un ortak ordularıyla karşı karşıya gelen dey Mustafa tarafından takip edildi.

Fas birlikleri Cezayirlilere karşı savaşa girdi Hicri 1111 (1699-1700) yılında. Bu seferki girişim Tunus Bey'inin Konstantin vilayetine saldırısıyla koordine edildi.

Moulay Zidan, Cezayir topraklarına bir baskın düzenleyerek iki taraf arasında bir barış anlaşmasıyla sonuçlandı. Tlemcen'deki garnizonu sınır dışı ettiği ve Bey'in sarayına baskın düzenlediği iddia edildi, ancak bu başarılar görünüşe göre çağdaş yorumlar tarafından bilinmiyor ve bunların birer başarı olduğu varsayılabilir. kurgu. Aynı yılın Eylül ayında bir Cezayir taburu, küçük bir vergi baskını sırasında Faslı bir prensi mağlup etti. Moulay İsmail İbn Şerif barışa öfkeliydi çünkü bu, Cezayir Naipliği'nin doğu cephesine yoğunlaşmasına ve Setif ile Konstantin arasında Tunus ordusunu yenmesine izin verdi.

İsmail İbn Şerif, oğlu Zidan'ı komutanlığından uzaklaştırdı ve Cezayir'e karşı sefere geri döndü. Daha sonra Şelif vadisine kadar ilerledi. Doğuda zafer kazanan dey Hac Mustafa, onunla yüzleşmek için yolda kabile yardımcılarından oluşan birlikler topladı. İki ordunun karşılaşması Chelif vadisinde, daha doğrusu Cidouia nehri nehrinin kıyısında gerçekleşti.