Türklere Karşı Savaş Üzerine İçerik

Luther ilk başlarda, 1518 tarihli Luther'in 95 Tezi adlı kitabında Türklere karşı direnmeye karşı çıkmıştı çünkü Türklerin Tanrı tarafından günah işleyen Hristiyanlara karşı gönderilen bir felaket olduğunu ve buna karşı direnmenin Tanrı'nın iradesine karşı direnmekle eşdeğer olduğunu düşünüyordu. Bu görüş Erasmus tarafından da paylaşılmıştı ancak Thomas More gibi yazarlar tarafından şiddetle eleştirildi.

Bununla birlikte, Türk ilerlemesinin giderek daha tehdit edici hale gelmesiyle birlikte Luther, tutumunu 1528 yılında değiştirdi ve Türklere Karşı Savaş Üzerine ve Türk'e Karşı Vaaz yazılarını yazdı. Alman halkını ve İmparator Charles V'i işgale karşı direnmeye teşvik etti.

Can sıkıcı ama tedavi edilemez şekilde inatçı olarak algıladığı Yahudiliğe karşı duyduğu öfkeyle karşılaştırıldığında, Luther'in İslam'a karşı tutumu, umutsuzluk ve başarısızlığı kabullenme şeklindeydi ve daha hafif bir kınama içeriyordu. Luther bir yandan İslam'ın ilkelerini kapsamlı bir şekilde eleştirdi diğer yandan ise İslam inancının o kadar da güçlü bir şekilde mücadele etmeye değmeyeceği görüşünü dile getirdi.

Luther Türkleri, İsa karşıtı olarak adlandırdığı Papa'dan ve "Şeytan'ın vücut bulmuş hali" olarak tanımladığı Yahudilerden daha az eleştirir. O, Osmanlı İmparatorluğu'nun lehinde olan bazı kişilere atıfta bulunur: "Alman halkımızın vahşi ve medeni olmadığını düşündükleri için Türk'ün gelip yönetmesini isteyenler - aslında yarı şeytan ve yarı insandırlar".