Şükûfezâr

Şükûfezar, İstanbul'da 1884 veya 1886 yılında çıkarılan bir kadın dergisi.

Osmanlı Devleti'nde çıkarılan sahibi ve tüm yazarları kadın olan ilk Müslüman kadın dergisi olarak bilinir.

Kadın dergisi olarak yayınlanan önceki yayınlardan farklı olarak herhangi bir gazetenin ya da yayının eki değil, kadınlar için kadınlar tarafından çıkarılan başlı başına bir dergi idi ve bu özelliği nedeniyle "ilk Müslüman kadın dergisi" olarak kabul edilmiştir.

Kadınları ilme, eğitime teşvik çabası, onları bir nevi uyandırma, harekete geçirme endişesi ile çıkarılmıştır. Derginin imtiyaz sahibi, dönemin Maarif Nazırı Münif Mehmed Paşa'nın kızı Ârife Hanım, diğer yazarları ise Fatma Nevber ve Münire'dir.

Günümüze beş sayısı ulaşan dergide Arife, Fatma Nevber ve Münire Hanımların farklı türlerdeki eserleri ve okuyucu mektupları yayımlanmıştır. Yazar kadrosu üç kişi ile sınırlı dergi, okur mektupları ve bunlara verilen cevaplar ile şekil almıştır. Okur mektupları çoğunlukla dönemin öğretmen okulu olan Dar'ül-Muallimat mezunlarındandır. Edebiyat dergisi olmamasına rağmen dergide edebi eserlere yer verilmiştir. Dördüncü sayıda Fatma Nigar'ın bir şiiri yayımlanmıştır.

Her bir sayısı 16'şar sayfadır ve günümüze ulaşan sayıların toplamı seksen sayfadır. Sadece yıl olarak tarih verildiğinden ne sıklıkla yayımlandığı bilinmez ancak ilk sayısında 15 günde bir yayımlanacağı duyrulmuştur. Günümüze ulaşan beş sayının tamamı Erzurum Atatürk Üniversitesi'ne ait kütüphanede Özege Koleksiyonu'nda bulunur.

İlk sayıda belirtildiğinde göre, "çiçek bahçesi" anlamına gelen Şükûfezâr ismini şair Abdülkerim Sabit Bey vermiştir. Her sayının kapağında Şeyh Vasfi'ye ait şu dörtlük yer almaktadır:

Ey talibe-i safa-yı manaİman ile bak şükûfezaraEzhar-ı edeb şemimi solmazTercih eder ehl-i dil bahar

Derginin her sayısında önsöz olarak şu ifade derginin misyonunu açıklar:

Bize “saçı uzun aklı kısa” diye erkeklerin hande -i istihzâsına hedef olmuş bir taifeyiz. Bunun aksini isbat etmeğe çalışacağız. Erkekliği kadınlığa kadınlığı erkekliğe tercih etmeyerek şâhrâh-ı sa’y u ilmde mümkün olduğu kadar pay- endâz-ı sebât olacağız.