Segedin Muharebesi Muharebe öncesi

1550 yılında Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nun Osmanlılara bağlı Doğu Macar Krallığı'nı (Erdel) işgal etmesiyle başlayan savaşta 1551 yılında Sokullu Mehmed Paşa komutasındaki Türk ordusu Tisa nehrinin ötesinde fetihlerde bulunmuş, ancak kuşattığı Temeşvar'ı alamamıştı. Buna mukabil, karşı taarruza geçen Alman-Macar ordusu 29 Kasım'da Lipva'yı ele geçirdiği gibi, kışlamaya çekilen Türk ordusu 1552 ilkbaharından önce cepheye ulaşmadan karşı taarruzunu ilerletmek istedi.

Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nun stratejisi; Osmanlıların Belgrad-Budin bağlantısını tehdit etmek ve Tisa Nehri bölgesine yönelik taarruzuna karşı hamle yapmak amacıyla ilk aşamada Segedin’in geri almaktı.

Bu çerçevede, General Aldana saldırı hazırlıklarına Ocak 1552'de başladı ve Arad kalesinde bir savaş konseyi topladı. Konseyde, taarruz günü belirlendikten sonra, Mihály Tóth'un büyük bölümü haydutlardan oluşan piyade birliğiyle Segedin'e ilerlemesi ve diğer birliklerin süratle onu takip etmesi stratejisi benimsendi.

Toth'un emrinde yaklaşık 5.000 kişilik bir birlik mevcutken, Segedin kalesindeki Türk garnizonu ise 345 askerden ibaretti. Şubat ortalarında Gyula (Göle) civarında toplanan Alman-Macar ordusu yanıltma harekâtı icra ederek güneye doğru yöneldi ve Beçkerek'i geri almaya teşebbüs edecekmiş gibi yaptı. 19 Şubat'ta Tisa'nın doğu yakasına ulaşan ordu 20 Şubat'ta nehrin batı yakasına geçti ve Segedin şehrini yamaladıktan sonra kaleye saldırdı. Sancakbeyi Mihaloğlu Hızır Bey komutasındaki Türk birliğinin direnişi karşısında Alman-Macar ordusu 20-22 Şubat'ta ağır kayıplara uğradı ve kuşatmayı gevşetmek zorunda kaldı.

Bu süre zarfında ise Budin Beylerbeyi Hadım Ali Paşa da kuşatmadan haberdar oldu. Gerisinde Peçuy, İstolni Belgrad ve Simontornya sancak beylerine bağlı garnizonları bırakarak komutasındaki 3 ilâ 5 bin kişilik bir birlikle kuşatma altındaki Segedin’in yardımına gitti. Hadım Ali Paşa'nın daha büyük bir birlik toplayamamasının nedeni Türk ordusunun büyük bölümünün kışlaklarına çekilmiş olması ve Macaristan’ın kuzeyinde Erasmus von Teufel komutasındaki Alman birliğinin yarattığı tehdit nedeniyle gerisinde ihtiyat birliği bırakmak zorunda olmasıydı.