Şarkat Muharebesi

Osmanlı'nın Filistin'de yenilgiye uğraması ve Bulgaristan'ın kısa süre önce teslim olmasının ardından ateşkes bekleyen David Lloyd George, İngilizlerin Irak Cephesi Başkomutanı Sir William Marshall'a, Fırat ve Dicle nehirlerine doğru iki koldan ilerlemek kaydıyla Türk varlığını bu bölgeden çıkarmasını ve Dicle üzerinde Musul yakınlarındaki petrol yataklarını ele geçirmesini emretti.

Sir Alexander Cobbe [en] komutasındaki 17. ve 18. Hint Tümenleri ile 7. ve 11. Hint Süvari Tugaylarından oluşan bir İngiliz-Hint kuvveti 23 Ekim 1918'de Bağdat'tan ayrıldı. Sadece 39 saat içinde 120 kilometre (75 mil) yol kat ederek, 14. Tümen komutanı İsmail Hakkı Bey'in komuta ettiği, 6. Ordu'nun Dicle Grubu'nun kendilerini beklediği, Zap Nehri'ne ulaştılar. 6. Ordu, ikmal eksikliği nedeniyle zayıflamıştı. Kuvvetleri 14. ve 46. Tümenlerden oluşan 18. Kolordu ile 2. ve 6. Tümenlerden oluşan 13. Kolordu'dan oluşuyordu.

İsmail Hakkı Bey, ordu gerisinin tehdit altında olduğunu görünce 100 kilometre (62 mil) daha kuzeye, Cobbe'nin 29 Ekim'de saldırdığı Şerkat'a çekildi ve 11. Süvari Tugayı'nı cepheyi sıkıştırmak için gönderirken 17. Tümen de onları desteklemek için geldi. 17. Tümen'in gelmesi gecikmiş ve süvariler gece boyunca Türk topları tarafından bombalanmıştır. Sabahleyin 13. Süvari Alayı topların bulunduğu tepeye hücum etti ve sabit süngülerle tepeye çıkarak topları başarıyla ele geçirdi. İsmail Hakkı Bey, Mondros'taki barış görüşmelerinden haberdardı ve savaşmak ya da kaçmak yerine adamlarını birliklerin imhası pahasına çatışmaya karar verdi. Kendisi 30 Ekim'de teslim oldu. 18. Tümen, 80 kilometre (50 mil) kuzeydeki Musul'a doğru ilerledi ve ateşkes ilan edildiğinde şehre 19 kilometre (12 mil) kalmıştı.

1 Kasım 1918'de Musul, İngiliz kuvvetlerinin, Ali İhsan Paşa (Sâbis)'nın mütareke sırasında çekilme talebini görmezden gelmesinin ardından, 7. ve 11. Hint süvari tugayları tarafından işgal edildi.