Sakız Baskını Baskın öncesi

Osmanlı İmparatorluğu 1453 yılında İstanbul'u fethinin ardından, II. Mehmed kuşatma sırasında Doğu Roma İmparatorluğu'na askerî destek sağlayan Venedik ve Ceneviz'ine karşı 1454'ten itibaren Floransa'yı desteklemeye başlamış, sağlanan ayrıcalıklarla 1463-1479 Osmanlı-Venedik Savaşı sırasında Floransalı tüccarlar Osmanlı topraklarında giderek faal hale gelmişlerdi. 1462, 1499, 1513 ve 1527 tarihli ahidnâmelerle bu avantajını koruyan Floransa Cumhuriyeti, 1530 yılından itibaren ise bu avantajını yitirdi. Zira, 24 Ekim 1529–10 Ağustos 1530 arasında süren Floransa Kuşatması sonrasında 12 Ağustos 1530'da resmen Kutsal Roma İmparatorluğu'na giren Floransa Cumhuriyeti Osmanlılar tarafından hasım olarak nitelendirilmeye başlanmıştı. 1532 yılından Floransa Dükalığı'na dönüştükten sonra, başta 1543 yılında Barbaros Hayreddin Paşa, 1555 yılında ise Turgut Reis'in istilaları olmak üzere defalarca Türk donanmasının taarruzlarına uğrayan Toskana, 1562 yılında Santo Stefano Şövalyeleri tarikatının kuruluşu ve 1569'da devletçiğin Toskana Büyük Dükalığı'na dönüşmesi sonrasında Toskana donanması başta Malta Kuşatması (1565) olmak üzere Osmanlılara karşı askerî harekâtlara katılmaya başlamış, bunun üzerine 11 Nisan 1566'da İstanbul'daki Toskana balyos'u (elçisi) sınırdışı edilmişti. İnebahtı Deniz Muharebesi'nde (1571) de Osmanlılara karşı savaşan Toskanalılar 1573 yılında İstanbul'la yeniden diplomatik müzakerelere başlamışlar, diğer yandan ise 1590'lara kadar Akdeniz'de Osmanlı çıkarlarına yönelik korsanlık faaliyetlerine devam etmişlerdi. Toskana Büyük Dükası I. Fernando 1598 yılında yinelediği diplomatik girişimden sonuç alamayınca Osmanlılarla mücadelesini Doğu Akdeniz'e taşımaya karar verdi ve 1566 yılında Piyâle Paşa tarafından Osmanlı topraklarına katılan Sakız'ı hedef aldı. Zira, Toskana'nın adada mevcudiyeti sürdüren Ceneviz ve Floransa tüccarlarıyla ilişkisi devam ediyordu.