Resmo Kuşatması Kuşatma öncesi

Venedik 1646 yılında Çanakkale Boğazı'nı ablukaya alarak Osmanlı Donanması'nın Girit'e takviye götürmesinin engellenmesi stratejisini benimsedi. Tomaso Morosini komutasındaki 23 parçalık Venedik donanması 20 Mart'ta Suda'dan ayrıldıktan sonra, Bozcaada'yı ele geçirip üs haline getirmeyi amaçladıysa da, 31 Mart'ta Bozcaada Muharebesi'nde yenilgiye uğradı. Yeni Girit Serdarı Sultanzade Mehmed Paşa komutasındaki birlikleri de taşıyan Koca Musa Paşa komutasındaki 64 parçalık Osmanlı Donanması (26 Mayıs'taki ilk denemeden sonra) 4 Haziran'da Venedik donanmasıyla çatışmaya girmeden Ege Denizi'ne açıldı. Venedik donanmasına ise (bir önceki yıla nazaran) Batı'dan daha az katkı gelmiş, Villaroel komutasındaki 6 kadırgalık Malta ve Zambeccari komutasındaki 5 kadırgalık Papalık filosu Venedik donanmasına iltihak etmişti (Avrupa devletleri o dönemde Otuz Yıl Savaşları'nın son yıllarını geçiriyorlardı). 98 parçaya ulaşan müttefik donanma Sakız civarında Osmanlı donanmasına taarruz etmek ile Hanya açıklarında mevzilenip Osmanlıları burada karşılama seçenekleri arasında kararsız kalırken Osmanlı donanması 11 Temmuz'da Girit açıklarında belirdi ve Hanya körfezine girdi. Müttefik donanma 14 Ağustos'ta kalyonların bombardımanı ve ateş gemileriyle Osmanlı donanmasını dar körfezde yakmaya çalışsa da taarruz başarısız oldu ve 8 Eylül'de Malta ve Papalık filoları limanlarına döndüler.