Pulya Seferi (1573) Sefer

Osmanlı İmparatorluğu'nun Venedik Cumhuriyeti'yle 7 Mart 1573'te İstanbul'da imzaladığı antlaşmayla 1570-1573 Osmanlı-Venedik Savaşı sona erdi ve Kutsal İttifak fiilen dağıldı. Bunun üzerine Osmanlı donanması 1573 sefer mevsiminde barış yapılan Venedik Cumhuriyeti'ni değil, İspanya Krallığı'na bağlı Napoli Krallığı topraklarını hedef aldı.

Kaptan-ı derya Kılıç Ali Paşa'yla birlikte donanma hazırlıklarını yürüten ve yeniden donanma serdarlığına getirilen Piyale Paşa, 3 Haziran 1573'te Akdeniz’e açıldı.

220 parçadan (208 kadırga ve 12 mavna) oluşan Osmanlı donanması Avlonya'ya ulaştıktan sonra Otranto Boğazı'nı geçerek Napoli Krallığı'nın Pulya kıyılarına çıkarma yaptı ve Kastro kalesini zaptetti (aynı kale 1537 yılında Lütfi Paşa'nın Pulya seferinde de ele geçirilmişti). Bölgenin yağmalanmasıyla ele geçirilen pek çok esir ve ganimet gemilere yüklendikten sonra Osmanlı donanması Messina Boğazı'na ilerlediyse de, hava muhalefetinden dolayı Napoli ve Sicilya sahillerine gidilmesinden vazgeçildi. Avlonya'ya dönen Piyale Paşa, İnebahtı ve Navarin'e uğradı ve Navarin kalesini tahkim ederek Kılıç Ali Paşa'yı birkaç kadırgayla buranın muhafazasında bıraktı. Donanma 1 Kasım 1573'te İstanbul'a döndü.

Osmanlı donanması bu seferiyle iki yıl önceki İnebahtı bozgununun olumsuz etkisini geride bıraktığını gösterdi. Nitekim; 1572 yılındaki seferinde Mora güneyinden açılmayan donanma, 1573'te yeniden İtalya sularında görünürken, 1574'te daha batıya açılarak Tunus'u fethetti.