Pulya Seferi (1537)

Osmanlı Devleti 1537 yılında Venedik'le savaşa girdiği gibi, öncesinde Kutsal Roma İmparatorluğu'yla da (1533'te akdedilen İstanbul Antlaşması'na karşın) denizlerde savaş halindeydi. Bu savaşın tarafları da İspanya Krallığı ile bağlısı Napoli Krallığı idi.

Osmanlı İmparatorluğu bu harekâtı İtalya Savaşı (1536-1538) çerçevesinde, 1536 yılında Fransa Krallığı'yla kurmuş olduğu ittifak uyarınca anılan Krallıkla eşgüdüm halinde yürütüyordu.

Bu çerçevede, Kaptan-ı derya Barbaros Hayreddin Paşa komutasındaki (nakliye gemileri de dahil) 280 parçalık Osmanlı donanması Lütfi Paşa'yla birlikte 11 Mayıs 1537'de İstanbul'dan yola çıkarak 11 Temmuz'da Arnavutluk sahilindeki Avlonya'ya ulaştı. Ardından Otranto Boğazı'nı aşarak Napoli Krallığı'na bağlı Pulya kıyılarını hedef aldı.

Gedik Ahmed Paşa'nın 1480 yılında Otranto Seferi sonucunda ele geçirerek köprübaşı olarak tuttuğu, ancak bir yıl sonra Fatih Sultan Mehmed'in ani ölümü üzerine tahliye etmek zorunda kaldığı Otranto'nun yaklaşık 10 kilometre kuzeyinde karaya çıkarma yapan Lütfi Paşa, yaklaşık 8.000 süvari ve 10.000 piyadeyle yürüdüğü Kastro kalesini ele geçirdi. Ardından ise Otranto'yu ve 30'a yakın ufak hisarı ele geçirdi. Süvariler de bölgeye yayılarak bir ay boyunca çevreyi yağmalayıp 10.000'den fazla tutsak aldılar.

Bununla birlikte, Osmanlı donanmasıyla birleşmesi öngörülen Fransız donanmasının Marsilya'dan ayrılması 1537 Ağustos'u buldu (iki donanma 9 Eylül 1537'de Preveze'de birleşebildi). Keza, Fransa Kralı I. François da kuzeyden Kutsal Roma Cermen İmparatoru V. Karl'ın saldırısına uğradığından İtalya'ya ordu gönderemedi. Bunun üzerine, Lütfi Paşa tutsaklarla birlikte Pulya'yı tahliye etti ve Avlonya'ya döndü. Fransız donanmasının da bölgeye gelmesiyle Osmanlı donanması ve ordusuyla Arnavutluk'a gelmiş Kanuni Sultan Süleyman'ın bir sonraki hedefi Venediklilerin elindeki Korfu adası oldu.