Niş Kuşatması (1737)

Avusturya başlangıçta Osmanlı'nın Rusya ile savaşı'nda barış yanlısı görünse de, Nicolae Iorga'nın belirttiği gibi "maskelerini düşürerek" Rusya ile bir ittifaka girip Temmuz 1737'de Osmanlı İmparatorluğu'na savaş açtı. Osmanlı'nın Rusya'yla meşgul olmasını fırsat bilen Habsburglar, Osmanlı'nın Balkanlar'daki gücünü zayıflatıp toprak koparmak umuduyla böyle bir girişimde bulundular.

İşgalci Habsburg ordusu dört kola ayrıldı ve her birine on binlerce asker ile pek çok mareşal atandı. Hildburghausen Prensi [en] 150.000 kişilik bir kuvvetle Bosna Eyaleti'ne gönderildi ve savaşın odak noktası burası oldu. Kont Khevenhüller [en] 30.000 askerle Vidin'de bir cephe açmakla görevlendirildi. Dük Leszczyński ve Kont Seckendorff [en] ise 20.000 askerle Osmanlı Sırbistanı'na gönderildi. Kont Wallis'de [en] Eflak ve Boğdan'ı işgal etmek üzere 10.000 kişilik bir orduya komuta etmekle görevlendirildi. Bu iki bölge Osmanlı süzerentisi altındaydı.

Feldmareşal Philippi 22 Temmuz 1737'de yaklaşık 10.000 kişilik bir kuvvetle Niş'e ulaştı. Bu kuvvet 2.000 bombardıman askeri [en], 6 süvari alayı, 500 hussar ve 6 toptan oluşuyordu. Philippi, Köprülüzade Hacı Ahmed Paşa liderliğindeki 2.000 kişilik Osmanlı garnizonuna hemen teslim olma çağrısında bulundu. Ahmed Paşa 20 gün süre talep etti, ancak Philippi 24 saat içinde teslim olmasını istedi. Kont Seckendorff'un liderliğindeki Sırbistan cephesi ana kuvvetinin Niş'e ilerliyor olması nedeniyle Ahmed Paşa başka seçenek bulamayıp 23 Temmuz'da teslim belgesini imzaladı. Kuşatma kansız bir şekilde sona erdi.

Müzakerenin bir koşulullardan biri şehrin garnizonunun ve Türk halkının eşyalarıyla birlikte güvenli bir şekilde ayrılmasıydı. Feldmareşal Seckendorff'un bu koşulları onaylamasının ardından 3 Ağustos 1737'de 20.000 Türk Niş'ten Sofya'ya göç etti. Oberst [en] Robert Lentulus, şehrin kalesinden 144 top, 50 havan topu ve büyük bir savaş malzemesi stoğunu ele geçirdi. Osmanlı üç ay sonra Niş'i geri alacaklardır.

Avusturya, Osmanlı'ya saldırmadan çok önce Osmanlı İmparatorluğu'nun Hristiyan tebaasını yeni bir savaş durumunda ayaklanmaları için gizlice teşvik etmişti. Dolayısıyla Avusturyalılar Niş'i ele geçirip güneye ilerlemeye başladığında, Vıçıtırın ve Priştine'deki Hristiyanlar (20 yıl önce yaptıkları gibi) ayaklanarak 10.000 kişilik bir kuvvet oluşturdular. Bu isyancıların ilk yaptığı şey Müslümanların mallarını yağmalamak ve onları Kumanova ve Üsküp'e göçe zorlamak oldu.