Nasuhi el-Buhari

Nasuhi el-Buhari eğitimini İstanbul'daki Osmanlı Kara Harp Okulunda aldı. I. Dünya Savaşı sırasında İtilaf kuvvetleri tarafından esir alınana kadar Osmanlı Ordusunda görev yaptı. 1916'da Sibirya sürgününden kaçtıktan sonra İstanbul'a geri döndü.

Osmanlı İmparatorluğu 1918'de yıkılınca I. Faysal kendisini Suriye kralı ilan etti. Buhari, Faysal döneminde Halep garnizonunu komuta ettikten sonra Ocak 1920'de Mısır'a askerî ataşe olarak Kahire'ye gönderildi. Temmuz 1920'de Suriye'de Fransız mandası ilan edildi ve ülke birkaç devlete bölündü. Eylül 1920'de Hakkı el-Azm Şam Devleti valiliğine atandı ve Aralık ayında Buhari'yi 1922'ye kadar görev yapacak olan yönetiminde askeri işler bakanı olarak atadı. 1926'da Büyük Suriye İsyanı'nın bastırılmasından sonra Ahmed Nami, yeni Fransız Komiseri Henri de Jouvenel tarafından eski Şam ve Halep devletlerini kapsayan Suriye Devleti'nde geçici bir bakanlar kurulunun başına atandı. Buhari, Şubat 1928'deki istifasına kadar Ahmed Nami'nin kabinesinde tarım bakanı olarak görev yaptı.

5 Nisan 1939'da iktidardaki Ulusal Blok ile muhalefet arasında yaşanan kabine krizi sırasında milliyetçi lider Haşim el-Etasi, Buhari'yi partiler üstü bir hükûmet kurmaya çağırdı. Buhari başbakanlığın yanı sıra içişleri ve savunma bakanlıklarını da üstlendi ve bağımsız deneyimli siyasetçi Halid el-Azm'ı ekonomi bakanı olarak atadı. Buhari, 1936 tarihli Fransa-Suriye Bağımsızlık Antlaşması'nın onaylanmasına yönelik görüşmelerden sorumluydu, ancak Fransızların antlaşma şartlarından geri adım atması ve ülkede birkaç askeri üs bulundurmayı talep etmesiyle bu görüşmeler başarısızlıkla sonuçlandı. Bunun üzerine 8 Temmuz 1939'da istifa etti.

Buhari, Ağustos 1943 ile Kasım 1944 arasında Sadullah el-Cabiri'nin kabinesinde eğitim bakanı ve savunma bakanı olarak görev yaptı. Ancak daha sonra zorunlu askerliğe sahip Suriye Ordusunu savunması Şam'da seçmenler tarafından sevilmediğini kanıtladı. Parlamentodaki koltuğunu 1947 seçimlerinde kaybettikten sonra siyasi hayattan çekildi.