Munzur Baba Efsanesi

Bir adamın bir kızı varmış. Kızının ölmesi üzerine onu birçok kez rüyasında görmüş. Kızı, rüyasında babasına mezarını açmasını ve ondaki emaneti almasını söylemiş. Ardından mezarı açmışlar. Tabutun içinden şehadet parmağını emen bir çocuk çıkmış. Kızı tekrar rüyasına girmiş ve çocuğun adını Munzur koymalarını istemiş. Munzur yedi yaşına geldiğinde çoban olmuş, bir ağanın koyunlarına çobanlık yapmaya başlamış.

Munzur'un yanında çalıştığı ağası hacca gittiğinde Munzur, ağanın hanımının yanına gitmiş ve ağanın canının sıcak helva çektiğini söylemiş, ona yapması halinde ağasına götüreceğini de söylemiş. Bu duruma inanamayan ve şaşıran hanımağa, Munzur'un canının helva çektiğini ve ağasını bahane ettiğini düşünmüş. Ardından, helvayı yapmış ve Munzur'a vermiş.

Ağası hacda namaz kılarken Munzur'u görmüş. Helvayı ağasına uzatmış ve durumu açıklamış. Ağası tam bir şey söyleyecekken Munzur bir anda kaybolmuş. Hacdan sonra onu karşılamaya köy halkı gitmiş, Munzur da koyunlardan süt sağıp ona hediye olarak götürmüş. Ağası, Munzur'un elini öpmek istemiş ancak Munzur bunu reddetmiş. Ardından kaçmaya başlamış. Ağası ve yanındakiler de onu kovalamışlar. Munzur koşarken günümüzde ırmağın bulunduğu yerde elindeki süt dolu çanağı düşürmüş ve orada beyaz bir su fışkırmış. Munzur koşmuş ve ardından ırmak oluşmuş. Munzur'un arkasından koşanlar Munzur'a yetişememişler ve Munzur, dağların arkasında kaybolmuş.

Bazı kişiler, Tunceli halkının uzun yıllardır Alevi olduğunu ve Alevilerin hacca gitmediklerini vurgulayarak efsanenin uydurma olduğunu savunmaktadırlar.