Mora Seferi (1446) Seferin öncesi

Şeklen Bizans İmparatorluğu'na bağlı Mora Despotluğu I. Murad döneminden beri Osmanlı Devleti'ne tâbi vaziyette olmakla birlikte, Osmanlıların ilgilerini başka yönlere yoğunlaştırdıkları ya da (Ankara Muharebesi sonrasındaki dönemde olduğu gibi) geçici olarak güçten düştükleri dönemde bağımsız hareket edebiliyorlardı.

1430 yılında Patras'ı ele geçiren Mora Despotluğu iki yıl sonra da IV. Haçlı Seferi'nden (1204) sonra kurulan ve yarımadanın başat gücü olan Latin kökenli Achaea Prensliği'ni ortadan kaldırmayı başarmış, yarımadada aslî güç haline gelmişti (esasen Despotluk Mistra, Kalavrita ve Klemutsi merkezli üç despot tarafından paylaşılmıştı. Kalavrita merkezli Konstantinos Paleologos [1449'da Bizans'ın son İmparatoru oldu] aralarında en yayılmacı olandı). Bu sayede Konstantinos Venediklilerin elindeki Modon, Koron, Argos ve Anabolu haricinde tüm Mora Yarımadasında Rum egemenliğini kurmayı başarmıştı. Konstantinos, 1444 yılında ise Atina, Teb ve Boeotia'yı ele geçirerek Atina Dükalığı'nı Mora Despotluğu'na bağlı devlet haline getirmişti. Pindus Dağları civarındaki Ulahlar'ı da kendine bağlı kılan Konstantinos bunlara bir de komutan vererek Teselya'daki Türk yerleşimlerine saldırma yönünde kışkırtmıştı.

1446 Ağustos ayında iki yıllık inzivanın ardından tahta yeniden oturan II. Murad, Arnavutluk ve Mora sınırlarındaki sorunları bertaraf etmeye öncelik verdi. 1423 yılında (Osmanlı-Bizans Savaşı (1421-1424) sırasında) bölgeye başarılı bir harekât düzenlemiş olan Turahan Bey'in teşviki ve Konstantinos'un baskısından kaçıp yeniden Osmanlı Devleti'ne bağlılığını bildiren Atina Dükü Nerio II Acciaioli'nin davetiyle, Mora Despotluğu üzerine yürümeye karar verdi.