Korfu Kuşatması (1798-1799) Kuşatma öncesi

Birinci Koalisyon Savaşı'nı sona erdiren 1797 tarihli Campo Formio Antlaşması uyarınca Birinci Fransız Cumhuriyeti Venedik Cumhuriyeti'nin topraklarını Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'yla paylaştı. Antlaşmanın 5. maddesi uyarınca Fransa; Korfu, Zante, Kefalonya, Ayamavra, Çuha ve bunlara bağlı adalar ile anakaradaki Butrinto, Parga, Voniça ve Preveze'yi ülkesine kattı. Bu şekilde Osmanlı İmparatorluğu ile Fransa fiilen komşu oldu.

1798 yılında ise Napolyon Bonapart komutasındaki 50.000 kişilik Fransız ordusu, Osmanlı toprağı olan Mısır'a üzerine sürpriz bir saldırıda bulunarak 1 Temmuz 1798'de İskenderiye'ye asker çıkardı ve 21 Temmuz'da Ehramlar Muharebesi'de atlı Memlûk birliklerini mağlup ettkten sonra Kahire'ye girdi.

Bu gelişmelerin ardından Osmanlı Padişahı III. Selim 24 Temmuz 1798 tarihinde Rusya'dan bir filo talep etti. Bu talep doğrultusunda 5 Eylül 1798'de Amiral Uşakov komutasındaki Rus filosu Büyükdere'de demirledi. Osmanlı ve Rus diplomatlarının İstanbul'da ittifak amaçlı müzakerelerini sürdürdükleri dönemde (Osmanlı-Rus İttifak Antlaşması 3 Ocak 1799'da imzalandı), Akdeniz'e yönelik sefer için hazırlanan Osmanlı filosu Rus filosuyla birleşti ve Mora'nın güneyindeki Çuha'dan başlayarak Fransa'nın Venedik'ten devraldığı tüm toprakları tek tek ele geçirmeye başladı. Bu çerçevede, Zante, Kefalonya ve Ayamavra'yı ele geçiren Osmanlı-Rus donanması 19 Kasım 1798'de Korfu önlerine demirledi.