Kastriyota Prensliği

1420'de Kastriyota toprakları yalnızca iki küçük köyden oluşmaktaydı. Ancak Yuvan Kastriyota, kısa sürede topraklarını genişleterek Orta Arnavutluk'un tartışmasız hâkimi olmayı başardı. Voisava Tripalda ile evlenen Yuvan Kastriyota'nin 5 kızı (Mara, Yela, Ancelina, Vlayka, Mamitsa) ve 4 oğlu (Reposki, Stanişa, Kostandin, Jorj Kastriyota - İskender Bey olarak bilinen) vardı.

Yuvan Kastriyota, Osmanlı Padişahı Yıldırım Bayezid'e karşı direniş göstermiş olsa da bu direniş etkisiz kalmıştır. Bunun sonucunda Osmanlı Sultanı, Yuvan Kastriyota'yı haraç ödemeye ve sadakati sağlamak amacıyla oğullarından üçünü rehine olarak Edirne'ye göndermeye mecbur bırakmıştır. Jorj Kastriyota, burada İslam'a geçmiş ve Osmanlı askerî okuluna katılmıştır. Askerî başarıları sayesinde "Büyük İskender"e atfen "Arnavut İskender Bey" unvanını almıştır.

İskender Bey, hem Küçük Asya'da hem de Avrupa'da birçok Osmanlı seferinde en iyi subaylardan biri olarak seçildi ve Sultan onu General olarak atadı. Rumlar, Sırplar ve Macarlara karşı savaştı. Bazı kaynaklar onun Ragusa, Venedik, Macaristan kralı V. Ladislaus ve Napoli kralı I. Alfonso ile gizli anlaşmaları olduğunu söyler. Sultan II. Murad onu Genel Vali yapan Vali unvanını verdi. 28 Kasım 1443 tarihinde İskender Bey Macarlara karşı yapılan Niş Muharebesi'nden sonra isyan etme fırsatı gördü. Osmanlı ordusunda görev yapan diğer 300 Arnavutla birlikte taraf değiştirdi. Arnavutluk'a yaptığı uzun bir yolculuğun sonunda Akçahisar'ı ele geçirdi ve bir kâtibi Sultan'dan kendisine Akçahisar Valisi adını veren bir mektubun sahtesini yapmaya zorladı. Kaleyi ele geçirdikten sonra, İskender Bey, İslam'ı reddetti ve kendisini ailesinin ve ülkesinin intikamcısı ilan etti. Balkanların çeşitli kültürleri (özellikle Bizans İmparatorluğu) tarafından kullanılan ve daha sonra Arnavut bayrağı haline gelen eski bir sembol olan çift başlı kartalı gösteren bir bayrak kaldırdı. Vali, İskender Bey'in niyetinden habersiz Edirne'ye dönerken öldürüldü. İskender Bey, Jorj Arianite (doğumdaki soyadı Gjergj Arianit Komneni) ile ittifak kurdu ve kızı Donika (doğumdaki soyadı Marina Donika Aryaniti) ile evlendi.

Akçahisar'nin ele geçirilmesinin ardından İskender Bey, Leş kasabasındaki tüm Arnavut prensleri bir araya getirmeyi başardı. Tarihçi Edward Gibbon şöyle yazıyor:

Bir savaş yarışı olan Arnavutlar, kalıtsal prensleriyle yaşamak ve ölmek konusunda hemfikirdi. ... Epirus eyaletleri meclisinde, İskender Bey Türk savaşının generali seçildi ve müttefiklerin her biri kendi payına düşen insan ve parayı sağlamak için nişanlandı.

Bu destekle İskender Bey kaleler inşa etti ve Osmanlı birliklerini dağıtmaya zorlayan mobil bir savunma gücü kurarak onları Arnavutların vurkaç taktiklerine karşı savunmasız bıraktı. Tüm Arnavut prensliklerinden oluşan bir federasyon olan Leş Birliği'ni kurmayı başardı. Ligin ana üyeleri Aryaniti, Balşa, Dukagin, Muzaka, Span, Topiya ve Tsırnoyeviçi idi. İskender Bey'in 10.000 kişilik ordusu, 1443-1468 yılları arasında 25 yıl boyunca Osmanlı topraklarında sürekli olarak daha büyük ve daha iyi tedarik edilen Osmanlı kuvvetlerine karşı ilerledi. Macaristan ve eski düşmanları olan Napoli ve Venedik, İskender Bey'in ordusuna mali destek sağladı. 1450’ye gelindiğinde ittifak işlevini yitirmişti ve yalnızca İskender Bey ile Arianiti Comino önderliğindeki ittifak çekirdeği savaşmaya devam ediyordu.

Leş Birliği, ilk olarak Osmanlı kuvvetlerini yendiği Torvioll Muharebesi'nde İskender Bey altında kendini gösterdi. İskender Bey'in zaferi Avrupa'nın geri kalanında övgüyle karşılandı. Torvioll Muharebesi böylece İskender Bey yönetimindeki Arnavutluk ile Osmanlı Devleti arasında çeyrek yüzyıl süren savaşı başlattı.

14 Mayıs 1450'de, İskender Bey veya adamları tarafından karşılaşılan önceki tüm güçlerden daha büyük bir Osmanlı ordusu, Kastriyota Prensliği'nin başke