Karıştıran Muharebesi

II. Bayezid'in oğullarından olan Ahmed Amasya'da, Korkut Manisa'da, Şehinşah Konya'da, Selim ise Trabzon sancakbeyi görevini üstleniyordu.

II. Bayezid ise kendisinden sonra tahta oğlu Ahmed'in geçmesini arzuluyordu. Bunu bilen Selim, şehzadeler arasında en dezavantajlı konumda olandı, çünkü eğer II. Bayezid ani bir şekilde hayatını kaybederse tahta yetişme mümkün olmayacaktı. Bunun üzerinde Selim, henüz 14 yaşında olan oğlu Süleyman'ı hızlı bir şekilde Bolu sancağına atanmasını sağladı, Ahmed bu durumdan rahatsız oldu.

Ahmed müdahale ederek Süleyman'ı Bolu sancağından aldı, bunun üzerine Selim, oğlu için Kefe sancağını talep etti. Selim'in bu hamleyi yapmasındaki amacı ise Kefe'de bulunan kayınbabası Mengli Giray'ın desteğini alabilecekti.

1511 tarihinde Selim, Kırım üzerinden geçerek kendisine Rumeli sancakbeyliğini talep etti, baskılardan ötürü Semendire ile Vidin sancakbeyliği verilmek zorunda kalındı.

1511'in temmuzunda Edirne üzerinden geçip Çorlu'ya ayak basan Selim, Uğraşdere'de babası ile karşı karşıya kaldığı Karıştıran Savaşı'nı kaybetmiştir.

Sultan II. Bayezid'in veliaht olarak Şehzade Ahmed'i seçmesi sonucu Selim, Edirne'ye doğru hareket etti. Topladığı 20.000 kişilik kuvvetle Edirne'ye girdi, oradan da babasının peşinden giderek Çorlu'ya geldi.

İki taraf arasında şiddetli ve ciddi bir savaş yaşandı. Bazı kaynaklar bu çatışmayı II. Bayezid'in başlattığını belirtir. Babasının saldırısı üzerine Selim, yanındaki Tatar askerlerine kuşatma operasyonu yapmalarını söyledi ancak Kapıkulu askerlerine karşı başarısız oldular. Top ve tüfek ateşiyle Tatar süvarileri dağıldı ve ordusu erimeye başladı. Olanları gören Şehzade Selim atının üzerine atladı, çemberi kırdı ve kaçmayı başardı.

Meydanda ölen askerler II. Bayezid'ın ordusu 700'e yakın asker kaybederken, Selim 8.000 askerini kaybetti.

Savaş sonrası Selim, Kefe'ye kaçtı. Savaştan sonra II. Bayezid, oğlu Ahmed'i İstanbul'a davet etti ve bu davet kabul edildi, fakat yeniçeriler ayaklandı ve Ahmed İstanbul'a giriş yapamadı ve Konya'ya geçerek padişahlığını ilan etti.

Her ne kadar Selim, savaşı kaybetmiş olsa bile daha sonradan yeniçerilerin desteği sayesinde 24 Nisan 1512 tarihinde taht kavgasını kazanarak tahta çıkmıştır. Selim'in tahta çıkmasından sonra II. Bayezid, Dimetoka'ya gitmek istediğini belirtti, II. Bayezid'in bu isteği kabul edildi ve II. Bayezid, yolda iken öldü. Bu savaşın bir diğer özelliği ise Yavuz Sultan Selim'in yenildiği ilk ve son savaştır.