Kanlı Geçit Muharebeleri

Fransa'nın bölgeye ilgisi, I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı İmparatorluğu'nun beklenen çöküşünün ardından bölünmesini öngören Sykes-Picot Anlaşması ile alevlendi. Anlaşma, Arap Yarımadası dışındaki Osmanlı vilayetlerini Sykes-Picot hattıyla İngiliz ve Fransız kontrolündeki bölgelere ayırıyordu. Anlaşma, Britanya'ya güney Filistin, Ürdün ve güney Irak'ın yanı sıra ek küçük alanların kontrolünü etkili bir şekilde verdi ve Fransa, Türkiye'nin güneydoğusu, kuzey Irak, Suriye ve Lübnan'ın kontrolünü ele geçirdi.

1 Kasım 1920'ye gelindiğinde çeşitli kuvvetler Osmaniye kasabasında milli müfrezeler halinde dağılmıştı. Sabahın erken saatlerinde Fransız kuvvetlerinin büyük bir kısmı, 1000 Kuva-yi Milliye milis savaşçısının hiçbir direnişiyle karşılaşmadan Mamure tren istasyonuna doğru ilerledi. "Zil" yönünde ilerleyen Fransız kuvvetleri direnişle karşılaşsa da "Kanlı Geçit" olarak da anılan Kanlı Geçit'e doğru ilerlemeye devam etti. Öğle vakti tüm Fransız kuvvetleri Kan Sokağı-Mamure demiryolu hattına ulaşmıştı. Osmaniye'den gelen Türk kuvvetleri 20 km uzaklıktaki Yarpuz'a çekilmeyi başardı. Ceyhanlı Türk Kuvvetleri Ceyhan Nehri'nin kuzey kıyısına çekilirken müfrezenin bir kısmı Kadirli'ye doğru ilerlemeye başladı.

Ceyhan Nehri'nin kuzeyinde ve doğusunda başlayan taarruz sırasında Fransız kuvvetleri, Türk kuvvetlerinden yoğun ateş aldı. Ceyhan Nehri'nin doğusunda Fransız kuvvetlerine yönelik ateşler devam etti ve ağır kayıplar yaşandı. Sonuç olarak oradaki Fransız kuvvetleri püskürtüldü.