Isaac de Camondo

Ünlü ve zengin Yahudi bankacı Kont Abraham Behor Kamondo (1829-1889) ve Regina Baruh’un (1822-1905) oğlu olan Kont Isaac de Camondo, geçmişi engizisyon öncesi İspanya'ya ve sonra Venedik, İtalya’ya ve daha sonra da İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu’a dayanan Sefarad Yahudi Kamondo Ailesi’nin ferdiydi. Büyük büyükbabası Abraham Salomon Kamondo, İtalyan hayır kuruluşlarına büyük miktarda bağışlarda ve özellikle de İtalya’da demiryollarının kuruluşu ve genişletilmesi için büyük finansmanda bulunduğu için, bunun şerefine, Sardinya ve ilk İtalya kralı II. Victor Emmanuel, kendisine ve ailesine ebediyen taşımak üzere kont unvanı verdi.

1851 yılında İstanbul'da doğan Isaac de Camondo çocukluğunu orada geçirdi ve eğitimine de orada başladı ve Türkçenin yanında Fransızca öğrendi. Ablası Clarisse de Camondo (1848-1917) Fransa yüksek sosyetesinin önde gelen mensuplarından biri oldu. İki çocuktan tek oğul olarak, Isaac de Camondo’nun aile şirketinin halefi oldu. Osmanlı İmparatorluğu'ndaki en büyük bankalardan birine sahip olan ve merkezi de İstanbul’da bulunan banka işlerini babası Kont Abraham Behor Kamondo ve amcası Kont Nissim Kamondo (1830-1889) Paris'e taşıyıp geliştirmeye karar verdiler. Isaac de Camondo, 1869 yılında 18 yaşındayken ailesiyle birlikte İstanbul'dan Paris'e taşındı ve orta öğrenimini tamamlayıp bakaloryasını elde ettikten sonra babasının ve atalarının yolundan gidip bankacı oldu. Profesyonel bankacılık kariyerine resmen 1874 yılında girdi ve "Isaac Camondo & Cie" adlı aile banka şirketinde çalışmaya başladı. Paris'e taşındıktan sonra, doğup büyüdüğü İstanbul'u 1882'de iş gezisi için sadece son bir kere ziyaret etmesine rağmen, Osmanlı mali piyasası ile mükemmel bağlantıları vardı ve oraya yatırım yapmaya devam edip İstanbul'un altyapısının modernizasyonu sağladı. Bundan dolayı, Osmanlı İmparatorluğu Kont Isaac de Camondo'yu 1872'de Kılıçlı Mecidi Nişanı ve 1882'de 2. Derecede Kılıçlı Mecidi Nişanı ile onurlandırdı ve onu 1891 yılından 1895 yılına kadar Paris başşehbenderi (başkonsolos) olarak atadı.

Sanata ve koleksiyonculuğa çok ilgi duyan Isaac de Camondo, Uzak Doğu sanatına, Japon tahta blok resim baskılara, 18. yüzyıl tablolara ve empresyonist tablolara özellikle ilgi duydu. Öldüğünde aralarında Paul Cezanne, Henri de Toulouse-Lautrec, Alfred Sisley, Claude Monet, Édouard Manet ve Edgar Degas'nın eserlerinin de bulunduğu empresiyonist tablo koleksiyonunu, 50 yıl boyunca kendi adını taşıyan bir salonda sergilemesi şartıyla Louvre Müzesi'ne bağışladı. 1911'de öldüğünde koleksiyon müzeye taşındı ve sergilenmeye başlandı ve bu serginin süresi 50 yılı aşınca, empresiyonist tablo koleksiyonu, ağırlıklı olarak empresyonist sanat eserleri için kurulan Orsay Müzesine taşındı ve Uzak Doğu sanatı koleksiyonu ise Uzak Doğu sanat eserleri için kurulan Guimet Müzesine taşındı.

Empresyonist tablo koleksiyonu, altmış iki tablo içerir ve bunlar arasında en ünlü eserler, Édouard Manet'nin Joueur de fifre, Paul Cezanne'nın Les Joueurs de cartes ve La