I. Faysal Irak Kralı

1921 yılında yapılan Kahire Konferansı'nda Faysal, Dönemin Birleşik Krallık mandası olan Irak için en uygun kral adayı olarak belirtildi. Ancak o yıllarda Irak topraklarında yaşayan halkın çok azı Fasyal'ı tanıyordu. Bu sebeple Gertrude Bell'in de dahil olduğu bir grup İngiliz yetkili Faysal adına Irak'ta başarılı bir kampanya yürüttüler ve Sünni azınlık tarafında ciddi destek topladılar. Ancak Şii çoğunluk Faysal'a karşı yakınlık duymadı ve ona destek vermediler.

Birleşik Krallık ülkede çıkabilecek huzursuzluklardan çekiniyordu. Bu sebeple ülkeyi doğrudan yönetmek yerine kukla bir monarşi oluşturarak ülke üzerinde söz sahibi olmaya karar verdiler. Verilen kararı takiben yapılan referandumda %96 oranında destek verilmesinin ardından Faysal, kral olarak tahta çıkmaya razı oldu. 23 Ağustos 1921'de Irak Kralı oldu. Irak Krallığı, eski Osmanlı vilayetlerinden Musul, Bağdat ve Basra'nın birleşiminden oluşturulan yeni bir ülkeydi. Bu arka plan göz önüne alındığında, Faysal tahta oturduğunda Irak milliyetçiliği ve hatta Irak ulusal kimliği yoktu.

Faysal, hükümdarlığının başından itibaren Fransız hakimiyeti altındaki Suriye ve Lübnan ile İngiliz hakimiyetindeki Filistin'in bir araya gelmesini isteyen Pan Arabizm taraftarlarını destekledi. Faysal da farkındaydı ki gücünün tabanı ülkesindeki azınlık Sünni kesime dayanıyordu. Eğer söz konusu ülkeleri kendi hakimiyeti altında birleştirebilirse Sünni kesim çoğunluk durumuna gelecek, böylece Şii ve diğer kesimler azınlık olarak kalacaklardı. Irak'ta yaşamakta olan Şii çoğunluk Arap İsyanı sırasında Hicaz'lı olması sebebi ile Şerif Hüseyin'in çağrısına karşılık vermemişlerdi. Dolayısıyla Faysal burada hem Sünni hem Hicazlı olarak tamamen yabancıydı.

Ülkedeki eğitimsizliği azaltmak için Faysal, öğretmen ve doktorları sivil hizmetlere getirdi. Ayrıca Suriye-Irak ilişkilerini geliştirmek amacıyla, sürgündeki bazı kişileri ülkesinde çalışmaya teşvik etti. Suriye'nin eski eğitim bakanı Mustafa Satı Bey'i Irak'ın eğitim bakanı olarak atadı. Faysal'ın bu politikası ülkedeki Suriyeli ve Lübnanlılara karşı bir kin oluşmasına sebep oldu. Eğitim bakanlığındaki Suriyeli göçmenlerin okul kitaplarında Emevîler ile ilgili Arapların "Altın Çağı" olarak bahsetme çabası ve İmam Ali'nin kitaplarda göz ardı edilmeye çalışılması Şii kesimin tepki göstermesi ve sonucunda Faysal'ın kitapları yürürlükten çekmesi ile sonuçlandı.

Fransız egemenliğine karşı başlatılan Büyük Suriye İsyanı sırasında I. Faysal, kısmen Birleşik Krallık baskısı nedeniyle, kısmen kendi ihtiyatlı kişiliği nedeniyle ve esas olarak Fransa'yı Suriye'de bir Haşimi devleti kurmaya ikna edebileceğine olan inancı sebebi ile isyancılara destek vermedi. 1925 yılının ardından Fransa, Suriye meselelerine Faysal'a danışmaya başlattı. Faysal, Fransızlara Suriye'deki Haşimi rejimini geri getirmeyi tavsiye etti. Daha sonra anlaşılacaktı ki, Fransızlar Faysal'a Suriye tahtı ile ilgili umutlar vererek onu isyancılara destek vermekten uzak tutmaya çalışıyorlardı ki isyanın b