Hotin Kuşatması (1769)

Osmanlı İmparatorluğu 1768 yılında Rusya İmparatorluğu'na savaş ilan ettikten sonra ilk büyük ölçekli askerî harekât Kırım Hanı Kırım Giray'ın 1769 Şubat'ındaki güney Rusya akını oldu. Buna mukabil, sefer hazırlıklarını tamamlayan Rusya İmparatorluğu da Podolya'da Aleksandr Galiçin komutasında 60.000, Özi-Azak Denizi arasında Pyotr Rumyantsev komutasında 30.000, Polonya'ya yakın bölgelerde Vaymar komutasında 15.000 ve Karadeniz'in kuzeydoğu bölgesinde General Medem komutasında 30.000 kişilik üç ordu topladı. Aleksandr Galiçin komutasındaki Rus ordusu Nisan'da Turla nehrini aşarak Hotin'e yöneldi.

Rus ordusu Nisan ayında Hotin civarına geldiğinde Sadrazam Yağlıkçızade Mehmed Emin Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu İstanbul'dan hareketle Tuna nehri kıyılarına doğru ilerliyordu. Dolayısıyla, Hotin Muhafızı Çeteci Yeğen Hasan Paşa komutasındaki garnizonun haricinde bu büyük Rus ordusuna direnebilecek bir kuvvet bulunmuyordu. Buna mukabil, Selanik Mutasarrıfı Ahıskalı Hasan Paşa'nın 20.000 kişilik takviye kolordusuyla zamanlıca yardıma gelmesiyle Ruslara direnebilecek bir güç toplanmış oldu. Rusların taarruza hazırlandıkları günlerde kale garnizonu Çeteci Yeğen Hasan Paşa'yı öldürerek Kahraman Paşa'yı komutan olarak seçmişlerdi.

30 Nisan 1769'da Rus ordusu General Olitz'in önderliğinde hücuma geçti. Üç gün süren çarpışmalar sonucunda ağır kayıplara uğrayan Rus ordusu 2 Mayıs'ta yeniden Turla'nın öte yakasına çekilmek zorunda kaldı.

Sadrazam Yağlıkçızade Mehmed Emin Paşa Mayıs başlarında karargâhını Tuna kıyısındaki Babadağ'dan İsakçı'ya nakletti ve burada 20 gün boyunca ihtiyaç duyulan savaş malzemelerini tamamlamaya çalıştı. Ardından toplanan harp meclisinde ordunun Tuna'yı geçerek ilerlemesine karar verildi. İsakçı bölgesinde nehir gemileriyle Tuna'yı aşan Osmanlı ordusu Larga nehri vadisindeki Kartal Ovası'na ulaştı ve 1 Haziran'da Hantepesi'ne karargah kuruldu (bölge, adını IV. Mehmed'in Kamaniçe Seferinde'nde karargâhını bu tepeye kurmasından almıştı).

Osmanlı ordusu Hantepesi'ndeyken, Polonya'da Ruslara direnen Bar Konfederasyonu'nun elçisi Potoçki Sadrazam Mehmed Emin Paşa'nın huzuruna çıktı. Rusya'ya tâbi olan Lehistan Krallığı'nın da düşman olarak telakki edildiğine dair fetva kadı Abdullah Efendi tarafından okundu ve Elçi Potoçki de Konfederasyon adına Osmanlı ordusuna 60.000 kişilik zahire temin etmeyi taahhüt etti.

Ardından ise Bender'e doğru harekete geçen Osmanlı ordusu Yassıtepe'de karargâh kurdu (9 Haziran). Ölen Bender Muhafızı Sarızade Mehmed Paşa'nın yerine Elhac Ali Paşa, Hotin Muhafızlığına ise Moldovancı Ali Paşa atandı. Ayrıca Kırım Hanı IV. Devlet Giray cepheye yardıma çağrıldı.

Aynı dönemde ise, Rus ordusu tekrar toplanarak Turla nehrini bir kez daha aşarak Bukovina ormanına girdi. Osmanlı ordusundaki atlı birliklerin kazıklı engeller kurarak Rus ordusunu durdurma girişimi başarılı olmadı. Bununla birlikte IV. Devlet Giray komutasındaki 25.000 kişilik Kırım ordusu Prens Prosorovski'nin kolordusunu Hotin önlerinde durdurmayı başardı (26 Temmuz).

Bu sırada Hotin Muhafızı Moldovancı Ali Paşa, Maraş Beylerbeyi Abaza Mehmed Paşa ve Canikli Ali Bey, 30.000 kişilik bir kuvvetle Kırım Hanının ordusuna katıldılar.

Prens Goliçin ise Prens Prosorovski ve General Rennenkamp'ın komutasındaki birlikleri tek bir bölgede toplayarak Hotin'e doğru saldırıya geçti. Bununla birlikte Osmanlı ordusunun direnişi nedeniyle Rus ordusu kayıplar vermeye başladı. 13 Ağustos 1769'da ise yenilgiyi kabullenen Rus ordusu çekilerek yeniden Turla'nın kuzey yakasına geçti. Osmanlılar ise, nehrin üzerinden köprü olmadığından Rus ordusunu takip edemedi.