Gül Esin

Kurtuluş Savaşı başlamadan altı ay kadar önce Muğlalı biriyle evlendi, savaş başlayınca eşi savaşa gidip dönmeyince fırıncı olan ağabeyinin yanına Aydın ilinin Çine ilçesinin Demircidere bucağına (sonra Karpuzlu ilçesi) gitti ve daha sonra evlenerek Çine'ye yerleşti. Erkek kardeşinin 1933 doğumlu 'Cumhuriye Şeref' adlı kızını evlat edindi.

1933 yılında 32 yaşında iken yedi erkek adaya karşı yarıştı ve yaklaşık 500 oy alarak oy çokluğuyla muhtar seçildi. 11 Aralık 1933'te Halkevi Gazetesinde, 'Büyük inkılabın ilk kadın muhtarı, vazifen kutlu ve mutlu olsun' manşetiyle haber oldu. İki yıl süreyle muhtarlık yapan Gül Esin, kahvehanelerde kumar oynamayı yasaklamış, çocukların okula yazdırılması, kadınların sosyal hayata hazırlanması, kız kaçırma olaylarının önlenmesi ve nikâh işlerinin düzene sokulması gibi konularda çalışmıştır.

Gül Esin o günleri şöyle anlatır:

"Muhtarlık için aday olduğumda, bana kimse karşı çıkmadı. Muhtarlığa, o zamanki nahiye müdürümüzün isteği ile girmiştim. İlk kadın muhtar seçildiğimde de herkes bana yardımcı oldu. Muhtarlığım sırasında da köydeki kız kaçırma olaylarının önlenmesinde büyük çaba harcadım. Köye yol, köprü ve köy konağı yaptırdım."

1970 yılında taşındığı Nazilli'de Yıldıztepe mahallesinde 26 yıl yaşadı. Beldesinde bir de büstü bulunan Esin'in kabri Nazilli ilçesinin Eğriboyun Mezarlığı'ndadır.