Grigoris Balakyan

Grigoris Balakyan, Osmanlı Devleti'nde Tokat'ta doğdu ve Erzurum'da Sanasaryan Koleji'nden mezun oldu. İki yıl Almanya'da mimarlık okudu ve inşaat mühendisliği diploması aldı. Manastır adı Grigoris Balakyan olan bekar bir rahip oldu. 24 Nisan 1915'te tutuklanıp sınır dışı edilen Konstantiniyye'in önde gelen 250 Ermeni'nin arasındaydı.

Bir grup Ayaş'a sürüldü. Balakyan, başkentten sürgün edilen diğer 190 kişiyle birlikte Ankara'nın kuzeydoğusundaki Çankırı'ya sürüldü. Sürülenlerden sadece 16 kişi hayatta kalacaktı. Çankırı'dan sürgün edilen 48 kişiyle Suriye çölünde Deyrizor istikametine yürüdü. Yolda, polis komutanı Şükrü Bey'in güvenini kazanan Balakyan, İslahiye'ye doğru kaçmayı başardı. Bağdat demiryolunda, Türk asker kaçaklarının Ermeni mültecilerle birlikte zorla çalıştırıldığı bir grup işçiye katıldı. Balakyan, Bağdat demiryolundaki başka bir şantiyeye kaçtı. Alman mühendislerden yardım aldı ve sonunda bir demiryolu işçisi ve ardından bir Alman subayı kılığına girerek - Herr Bernstein - sahte ismiyle Kostantiniyye'den Paris'e kaçmayı başardı.

1921'de Talat Paşa'nın katili Soğomon Tehliryan'ın Berlin'deki duruşmasına katılan Balakyan, Johannes Lepsius ile birlikte sanık adına tanıklık yaptı. Soğomon Tehliryan beraat etti.

Balakyan, Manchester, Londra piskoposu ve sonunda Marsilya piskoposu oldu. Onun rehberliğinde Marsilya ve Nice'de (St. Mary, 1928) iki kilise, bir dizi şapel ve okul inşa edildi. Marsilya'da öldü.

Balakyan, edebiyat eleştirmenleri Anna Balakyan'ın (New York Üniversitesi Karşılaştırmalı Edebiyat Bölümü'ne başkanlık eden sembolizm ve gerçeküstücülük uzmanı) ve Nona Balakyan'ın (New York Times Sunday Book Review'da editör ve National Book Critics'in kurucusu) büyük amcasıdır ve Ermeni-Amerikalı yazar ve 2016 Pulitzer Şiir Ödülü sahibi Peter Balakyan büyük torunudur.