Gozo'nun İstilası

Osmanlı İmparatorluğu ile Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu arasında 1547'de sağlanan barış hali İspanya Krallığı'nın 1550 Haziran'ında bir donanma göndererek Tunus'taki Osmanlı kalesi Mehdiye'yi ele geçirmesi ve Kral Ferdinand'ın György Martinuzzi aracılığıyla Macaristan ve Erdel'i yeniden ele geçirmeye çabasıyla sona erdi ve 1562 yılına kadar sürecek yeni bir savaşın başlamasına neden oldu.

1551 yılında Sinan Paşa ve (Cerbe Vakası'ndan sonra İstanbul'a gelen) Turgut Reis komutasındaki Osmanlı donanması (90 kadırga, 80 nakliye gemisi ile 3.500'ü Yeniçeri ve 6.500'ü Tımarlı Sipahi olmak üzere 10.000 asker) Sicilya'daki Augusta'ya yönelip kalesini ele geçirerek yağmaladıktan sonra Malta'ya yöneldi. 16 Temmuz 1551'de yapılan çıkarmada adadaki kalelerin ziyadesiyle müstahkem olduğu ve kuşatma topları olmaksızın alınamayacağı anlaşıldı. Yeniden gemilere binen Osmanlı birlikleri donanmayla birlikte Malta'nın kuzeyindeki Gozo adasına yöneldi.

Gozo'daki tek Malta Şövalyeleri kalesi Vâli Gelatian de Sessa tarafından savunuluyordu. Adaya asker çıkarılmasından sonra Osmanlı askerleri kaleyi birkaç gün bombardımana tuttu. Dayanamayacağını anlayan Vâlinin ateşkes teklifi Osmanlılarca reddedildi. Kale teslim olduktan sonra kaçabilen yaklaşık 300 kişi haricinde 6 ilâ 10.000 Gozo sakini esir alındı.

26 Temmuz'da Osmanlı donanması Gozo'dan ayrılarak asıl hedefi olan Trablus Kuşatması'na yöneldi.

İstiladan sonra nüfusu 300'e düşen adanın 1551 yılındaki nüfusuna erişmesi 150 yılı aldı.

Adada 2016 yılından beri istilanın anılması amacıyla bir anıt bulunmaktadır.