Ertuğrul Yeşiltepe

Ertuğrul Yeşiltepe (8 Haziran 1933, Ordu - 24 Mart 1986), Türk gazetecidir.

Askerlik görevini Çanakkale Boğaz Müstâhkem Mevkii'nde yedek subay olarak yapmıştır. Gazeteciliğe 1953 yılında Türk Haberler Ajansı'nda başlamıştır. Fransızca ve Almanca bilen Ertuğrul Yeşiltepe, basın şeref kartı sahibiydi. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur.

Orta boylu, geniş omuzlu ve sağlam bir fizik yapısına sahip olan Yeşiltepe; güleç yüz ifadesi ile tanınmaktaydı. Meslek yaşamının ilk yıllarında basın sektörünün hemen hemen her aşamasında görev alarak kapsamlı bir deneyim edinmiştir. Haberlerin düzenlenmesi ve başlıklarının oluşturulmasının yanı sıra mürettiphanede çalışmış, linotip makinesinde metin dizimi gerçekleştirmiş, çelik kasalı sayfaları hazırlamış ve baskı öncesinde sayfa bağlama işlemlerini yürütmüştür. Bu görevlerin tümü; dönemin teknik ve fiziksel koşulları içinde zahmetli, yüksek dikkat ve ustalık gerektiren işler arasında yer almaktaydı.

Okuduğu macera romanlarından esinlenerek oluşturduğu masalsı senaryoları anlatmaktan keyif alırdı. Bu senaryolardan etkilenen Erçin Erdoğmuş, ona Kahraman Ağabey lakabını verdi. Sigarasını sürekli elinde tutar, sık sık sigara yakmaktan hoşlanmadığı için 5-6 filtresiz harman sigarayı birleştirerek uzun süre tek bir sigara gibi tüketirdi.

Uzun yıllardan sonra ilk ve tek röportajını bir bombalı saldırı sonrasında ailesinden birkaç kişiyle birlikte hayatını kaybeden milletvekili Hamido ile yaptı. O sıralar Sadettin Çulcu ile dönüşümlü olarak Yazı İşleri Müdürlüğü görevini yürütüyorlardı. Sadettin Çulcu bu röportajı kullanmaması için Yeşiltepe'yi uyardığı hâlde gazeteye koydu ve hemen arkasından kendisine dava açıldı. Altı ay hapse çarptırıldı. Bu yüzden Almanya'da mecburi ikamete talip oldu ve Almanya'daki Tercüman gazetesinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı ve bir süre sonra görevini Refik Sönmezsoy'a devredip yurda döndü. Ceza bir süre tecil edildi ama sonra hapse girdi. Cezaevindeyken ünlü kabadayılardan Bahriyeli İsmail ile tanıştı. Bahriyeli İsmail, Yeşiltepe'yi bir iki defa "Gazeteci ağabeyim bu akşam evine gidecek." talimatıyla cezaevinden izinli çıkarmıştı.

Cezaevinden çıktıktan birkaç yıl sonra felç geçirdi. Daha sonra böbreklerinden rahatsızlandı. O dönemde Türkiye'de diyaliz makinelerinin sayısı oldukça sınırlıydı. Tek çözüm manuel olarak şırıngalarla serumun evde enjekte edilip boşaltılmasıydı. Eşi Aynur Hanım, bu görevi uzun süre üstlendi ancak fiziksel dayanıklılığı bir noktadan sonra yetersiz kaldı. 1985 yılında diyaliz sırası geldiğinde artık çok geç olmuştu. Yeşiltepe, son torununun doğumundan birkaç gün sonra 24 Mart 1986 tarihinde hayatını kaybetti.