El-Azm ailesi İktidara yükselmeleri

Daha sonra Trablusşam valisi olan İsmail Paşa, yeniçerilerin farklı grupları arasındaki çatışmaların Hac kervanının zamanında yola çıkmasını engellemesi üzerine müftünün isteği üzerine 1725 yılında Şam'a nakledildi. Kardeşi Trablusşam valisi, oğlu da Sayda valisi oldu. 1730 yılında Sultan III. Ahmed tahttan indirildiğinde hepsi görevden alındı, ancak bu uzun sürmedi. İsmail Paşa'nın kardeşi Süleyman Paşa el-Azm, 1733-1738 yılları arasında ve 1741'den 1743'teki ölümüne kadar tekrar Şam valisi oldu. Yerine 1743-1757 yılları arasında hüküm süren yeğeni Esad Paşa el-Azm geçti ve Osmanlı döneminde Şam'ın en büyük valisi olarak kabul edildi. Esad Paşa üç yıllık bir mücadelenin ardından tüm yerel düşmanlarının üstesinden geldi. Onun döneminde Hama ve Humus, Şam Vilayeti'ne eklendi.

Esad Paşa'nın hacı kervanının güvenliğini sağlama becerisine rağmen, İstanbul'daki yeni Osmanlı yetkilileri on dört yıllık yönetimden sonra 1757'de onu görevden aldılar. Dönemin Sadrazamı Ragıp Paşa, ikisi arasında yapılan bir anlaşmanın başarısızlıkla sonuçlanmasının ardından onu "köylü oğlu köylü" olarak suçladı. Ayrıca İstanbul Kızlar Ağası, el-Azm'ı, hacı kervanıyla Şam'dan geçerken kendisine iyi bakmadığı için sevmiyordu. Osmanlı Devleti de el-Azm'ın görev süresi boyunca biriktirdiği servete el koymakla ilgileniyordu. Toplanan büyük miktardaki para, devletin parasını yeniden değerlemesine neden oldu. Esad Paşa Halep'e nakledildi ve daha sonra azledilerek idam edildi. Bu, ailenin altın çağının sonu oldu. Aile, bir miktar nüfuz sahibi olmaya devam etti ve birçok üyesi daha sonra vali olarak görev yaptı, ancak büyük günleri sona ermişti. Ailenin Şam'ı yöneten son üyesi 1795-1807 yılları arasında aralıklı olarak görev yapan Abdullah Paşa el-Azm'dır.