Çiçak Karakteristiği

Istakoz kuyruklu çömlek miğferi, bazen yivli olan yuvarlak bir kafatası parçasına sahipti. İngiliz yapımı miğferlerin kafatasları genellikle önden arkaya uzanan yükseltilmiş bir tarakla birleştirilen iki bölümden oluşmaktaydı; kıtada üretilen miğferlerin kafatasları çoğunlukla tek parça metalden yükseltilirdi. Genellikle tek parça olarak yapılan, ancak bazen mafsallı olan yanak bölümleri kafatasına deri kayışla tutturulmuştur; ancak daha kaliteli türevleri bazen menteşeli olarak üretilmiştir. Yüzü korumak için ya büyük bir vida ile tutturulmuş kayar bir burun çubuğu içeren sabit bir öne çıkıntılı tepelik ya da üç bağlı çubuğu olan menteşeli bir tepelik vardı. Son olarak, miğferin başın arkasını ve boynu korumak için ıstakoz kuyruğuna benzediği söylenen lamine bir savunma plakası (ya da ayrı lameleri taklit etmek için kabartılmış tek parça bir plaka) vardı. Miğferin bir diğer yaygın adı da "harquebusier pot" idi; harquebusier 17. yüzyılda Batı Avrupa'daki en yaygın süvari birlik tipiydi. Tek burun çubuklu olan tipi Kıta Avrupası'nın karakteristik özelliğiyken, döner tepeli üç çubuklu tip ise Britanya Adaları'nda daha yaygın olarak kullanılmıştır. Avrupa menşeli birçok ıstakoz kuyruklu çömlek miğferi, daha sonra İngiliz İç Savaşı sırasında İngiltere'ye ithal edilmiştir. Bazen burgonet ya da sallet gibi eski miğferler 'ıstakoz kabına' benzeyecek şekilde modifiye edilirdi. General George Monck'un 1644'te belirttiği gibi, "üç küçük çubuklu başlığın" tabanca geçirmez olması amaçlanmıştı.