Çanakkale Taarruzu (18 Nisan 1912)

İtalyan donanmasından Çanakkale harekâtına katılacak gemiler 16 Nisan 1912'de İstanbulya adasından hareket ettiler. Bu bağlamda, dört muharebe gemisi ile üç zırhlı kruvazör 18 Nisan sabahı Gökçeada önlerine geldi. Üç zırhlı kruvazör de Çanakkale Boğazı'nın 10 mil açıklarına geldi.

Bununla birlikte, sekiz muhripten oluşan filotillanın 17-18 Nisan 1912 gecesi Çanakkale Boğazı'na icra etmeyi planladıkları taarruz ise gerçekleşemedi. Zira, dalgalı havada Turbine ve Nembo muhripleri çarpışarak hasar aldılar. Buna ilaveten, Osmanlı savunma hatlarındaki ışıldakların yoğun faaliyeti baskın olasılığını ortadan kaldırdı.

Muhriplerle gece baskını fikri hüsranla sonuçlanınca İtalyan donanması bu defa 18 Nisan sabahı Çanakkale Boğazı'na yaklaşarak Osmanlı donanmasını Boğaz dışına çıkarak muharebeye zorlamayı denediyse de, muhkem savunma hatlarının ardında avantajlı konumdaki Osmanlı donanması böyle bir harekâta girişmedi.

Bunun üzerine, İtalyan donanması Boğaz tabyalarını bombardıman etme seçeneğine yöneldi. Bu çerçevede, İtalyan filosu saat 11.30’da üç gemiyle, 10-13.000 metreden Orhaniye ve Ertuğrul tabyalarını üç saat boyunca bombardımana tuttu. Bombardımanda, Orhaniyede bir kışla yıkılırken, bir asker öldü ve bir asker de yaralandı. İki tabya da İtalyan gemilerine ateşle karşılık verirken, Varese ve Ferruccio kruvazörleri yara aldı.

Bombardımanı etkisiz kalan İtalyan donanması Osmanlı donanmasındaki muhriplerin karşı taarruzundan çekindiğinden Çanakkale Boğazı'ndan çekildi.