Çanakkale Deniz Muharebesi (1656) Muharebenin öncesi

Osmanlıların Girit'i fethetmek amacıyla 1645 yılında başlattıkları harekât başlangıçta başarılı bir şekilde ilerlemiş ve 1648 yılına kadar adanın Kandiye hariç önemli merkezleri ele geçirilmişti. 1648 yılında ise Sultan İbrahim'in tahttan indirilmesi öncesi ve sonrasında İmparatorluk başkentinin tam bir kargaşanın içine düşmesi sonucunda Venedikliler toparlanma olanağı bulmuş ve Osmanlı Donanması'nın Girit'teki birliklere takviye göndermesini engellemek amacıyla Çanakkale Boğazı'nın Ege Denizi'ne açılan ağzını ablukaya alma stratejisini benimsemişlerdi.

1654 yılında Çanakkale Boğazı önlerinde Osmanlı ve Venedik donanmaları arasında meydana gelen muharebede Osmanlı Donanması galip gelerek söz konusu ablukayı kırmayı başarmıştı.

İki donanma 1655 yılında aynı mevkide çarpıştıklarında ise bu defa galip gelen Venedik oldu. Zurnazen Mustafa Paşa komutasındaki Osmanlı Donanması Çanakkale Boğazı'ndan büyük kayıp vererek çıkabildi ve Girit'teki Türk birliklerine etkili bir takviye gönderemedi.

1656 yılında ise bu defa Lorenzo Marcello komutasındaki ve 24 kadırga, 6 kalyon ve 13 yelkenli gemiden oluşan Venedik donanması Mart ayının sonlarında Ege Denizi'ne girdi. Pietro Bembo komutasındaki bir diğer Venedik filosuyla birleşen donanma 6 Mayıs'ta Andros adasına geldi, 11 Mayıs'ta ise tekrar denize açılarak İskiri-Midilli-Gökçeada rotasıyla 23 Mayıs'ta Çanakkale Boğazı önlerine geldi. 11 Haziran'da ise Gregorio Caraffa komutasındaki yedi kadırgalık Malta Şövalyeleri filosu Venedik donanmasına katıldı.