Ayşe Gül Altınay

1994 yılında Boğaziçi Üniversitesi Sosyoloji ve Siyaset Bilimi bölümünden mezun oldu. 2001 yılında Duke Üniversitesi'nde Kültürel Antropoloji alanında doktora derecesi aldı; Sabancı Üniversitesi'nde antropoloji dersleri vermeye başladı ve üniversitenin Toplumsal Cinsiyet ve 2016-2019 arasında üniversitenin Kadın Çalışmaları Mükemmeliyet Merkezi'nin direktörlüğünü yaptı. Akademik araştırmaları özellikle militarizm, şiddet ve hafıza üzerine odaklanmaktadır. 2009 yılında Hrant Dink Vakfı yönetim kurulu üyeliği yapmıştır.

Altınay, "İşini ve hayatımı şekillendiren asıl sorunun" "Acımızı daha çok şiddete, nefrete, acıya ve adaletsizliğe mi, yoksa hayatı, güzelliği, sevgiyi, barışı ve adaleti çoğaltan adımlara mı çevireceğiz?" sorusu olduğunu belirtmiştir.

Altınay, Barış İçin Akademisyenler'in "Bu suça ortak olmayacağız!" bildirisine imza attı ve Kürt-Türk sorununun barışçıl bir çözümünü savunuyor. Sonuç olarak, "terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek destek vermekten" yargılandı ve 25 ay hapis cezasına çarptırıldı. Altınay, terörü desteklediğini reddetti ve dilekçeyi imzalamanın "şiddetsizlik, demokrasi ve insan hakları hukukunun şekillendirdiği barışçıl bir gelecek için bir vicdan eylemi" olduğunu söyledi. Altınay, Barış İçin Akademisyenler'le bağlantılı olarak yargılanan ve cezası ertelenmeyen az sayıdaki akademisyenden biriydi. Orta Avrupa Üniversitesi, Duke Üniversitesi, Columbia Üniversitesi, London School of Economics, Goethe Üniversitesi Frankfurt, Sciences Po üniversitelerindeki ve diğer üniversitelerdeki akademik bölümler, kovuşturmaya karşı olduklarını ifade ettiler, Avrupa Kadın Araştırmaları Dergisi de kovuşturmaya karşı olduğunu ifade etti. Risk Altındaki Akademisyenler, "İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi de dahil olmak üzere uluslararası insan hakları belgeleri ve Türkiye'nin taraf olduğu Medeni ve Siyasi Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme tarafından açıkça korunan bir davranış olan ifade özgürlüğü ve örgütlenme özgürlüğü haklarının şiddet içermeyen bir şekilde kullanılması nedeniyle bir akademisyenin açık misilleme olarak yargılanmasından endişe duyduklarını" belirtti.

Altınay'ın 2004 tarihli Ordu-Millet Miti: Türkiye'de Militarizm adlı kitabı, ordunun Türk sivil yaşamındaki rolünü ve Türk ulusunun merkezi olarak militarizm ideolojisini tartıştı. Alev Çınar, kitabı "Türkiye'de milliyetçilik ve vatandaşlığın militarizm söylemi ve kültürü tarafından nasıl istila edildiğine dair zengin ve oldukça bilgilendirici bir etnografik çalışma" olarak övdü. Rebecca Bryant, kitabın "analitik açıdan keskin ve politik açıdan cesur" ve "Türkiye'nin Avrupa geleceğine ilişkin umutları açısından en merkezi sorunlardan birini ele alan önemli ve zamanında yapılmış bir çalışma" olduğunu belirtti. Frances Hasso, kitabın "zengin ve zorlayıcı bir çalışma" olduğunu belirtti.

1. № 001 The Myth of the Military-Nation Militarism, Gender, and Education in Turkey (İngilizce). Springer. 2004. ISBN 978-1-4039-7936-0
2. № 002 Violence Against Women in Turkey A Nationwide Survey (İngilizce). Punto. 2008. ISBN 978-975-01103-7-5
3. № 003 The Grandchildren The Hidden Legacy of 'Lost' Armenians in Turkey (İngilizce). Routledge. 2014. ISBN 978-1-351-48198-4
4. № 0042016 Altınay, Ayşe Gül; Pető, Andrea, (Ed.) Gendered Wars, Gendered Memories: Feminist Conversations on War, Genocide and Political Violence (İngilizce). Routledge. ISBN 978-1-317-12967-7
5. № 005 Women Mobilizing Memory (İngilizce). Columbia University Press. 2019. ISBN 978-0-231-54997-4