Kısaca kimdir?
Altı çizili metnin yanındaki mühre dokun: bu bilginin hangi kaynağa dayandığını gör.
Alessandro De Bianchi (15 Kasım 1831, Mantua - 21 Mayıs 1902, Brescia), İtalyan araştırmacı, asker ve hukukçudur. 1855-1859 yılları arasındaki askeri seferde yaptığı araştırmalara dayanan Viaggi in Armenia, Kurdistan, e Lazistan isimli eseriyle tanınmaktadır.
Gündemde
Başlıklar yayın kuruluşlarının RSS akışlarından ve konu sayfalarından otomatik eşlenir; sayfa açıkken kendiliğinden yenilenir. Haberin tamamı kaynağındadır.
Hayat çizgisi
Günü bilinmeyen olaylar bir tarihe zorlanmaz; yalnızca kaynaktaki yıl yazılır.
-
1831
Alessandro De Bianchi (15 Kasım 1831, Mantua - 21 Mayıs 1902, Brescia), İtalyan araştırmacı, asker ve hukukçudur.
Önemli eserler tek kaynak -
1854
1854'te Pavia Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu.
Eğitim tek kaynak -
1855
1855-1859 yılları arasındaki askeri seferde yaptığı araştırmalara dayanan Viaggi in Armenia, Kurdistan, e Lazistan isimli eseriyle tanınmaktadır.
Önemli eserler tek kaynak -
1859
1859'da bu bilgileri Konstantinopolis'te derleyerek kitap haline getirdi.
Önemli eserler tek kaynak -
1861
Bianchi Temmuz 1861'de İtalya'da 22.
Önemli eserler tek kaynak -
1863
Kitap 1863'te Milano'da yayımlandı.
Önemli eserler tek kaynak -
1867
De Bianchi'nin 1867'de Palermo'da bulunması, muhtemelen Eylül 1866'da halkının hükûmet karşıtı isyanına karşı kullanılan askeri mahkemelerle bağlantılıydı.
Önemli eserler tek kaynak -
1896
13 Ekim 1896'da yaş kısıtlamasından dolayı işten çıkarıldı.
Önemli eserler tek kaynak -
1902
Alessandro De Bianchi 21 Mayıs 1902'de Brescia'da öldü.
Miras tek kaynak
Hayat hikâyesi
03.1Hayatı
Alessandro De Bianchi, 15 Kasım 1831'de Mantua'da doğdu. Noter ve akademisyen Celestino Bianchi ve eşi Elisabetta Coffani'nin oğluydu. Bianchi 10 yaşındayken babasını kaybetti. 1854'te Pavia Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. İtalya'daki Avusturya baskısından dolayı Osmanlı İmparatorluğu'na sığındı. 1855-1859 yılları arasında Türk imparatorluk muhafızları ile birlikte İtalyan birliklerinin komutanı olarak Gürcistan, Lazistan ve Ermenistan'ın tamamını ve Kürdistan'ın önemli bir bölümünü gezerek bölgedeki fiziksel, sosyal, politik, dini ve askeri koşullar üzerine incelemelerde bulundu. İlk yıllarda Osmanlı'nın Rusya ile savaş içerisinde olmasından dolayı istediği kadar araştırma yapamadı. Savaş sona erdiğinde Kürdistan'daki yolsuz, hırsız, cahil, misafirperver olmayan batıl kabilelerin sebep olduğu rahatsızlıklara rağmen önemli bilgiler toplamayı başardı. 1859'da bu bilgileri Konstantinopolis'te derleyerek kitap haline getirdi. Kitap 1863'te Milano'da yayımlandı. Bianchi Temmuz 1861'de İtalya'da 22. piyade alayına komutanlık etmeye başladı. Kısa süre sonra Bergamo'da bağlılık yemini etti. Livorno (1863), Alessandria (1864), Ancona ve Bologno (1866), Palermo (1867) ve Floransa'daki (1868) askeri mahkemelerde çalıştı. De Bianchi'nin 1867'de Palermo'da bulunması, muhtemelen Eylül 1866'da halkının hükûmet karşıtı isyanına karşı kullanılan askeri mahkemelerle bağlantılıydı. De Bianchi, Avusturyalılara karşı yürütülen Roma'nın ilhakı seferinde yer aldı. Roma'da eğitmen subay olarak görev aldıktan sonra yeniden Floransa, Verona ve Alessandria'daki askeri mahkemelerde çalıştı. 13 Ekim 1896'da yaş kısıtlamasından dolayı işten çıkarıldı. Alessandro De Bianchi 21 Mayıs 1902'de Brescia'da öldü.
03.2Gözlemleri
Bianchi'nin gözlemlerinin çoğu, yaşam tarzlarını, özellikle de şiddet temalı eğlencelerini ayrıntılı olarak anlattığı Kürtlerle ilgiliydi. Alessandro De Bianchi'ye göre "gerçek" Kürtler 19. yüzyılda Kürt kültürünün merkezi olan Süleymaniye bölgesinde yaşayan kişilerdi:
Partlardan miras kalan eski geleneklerini koruyan gerçek Kürtler, Kürdistan'ın en yüksek ve en verimli vadilerinin ortasında yer alan Süleymaniye'nin her yerinde yaşıyorlar. Meslekleri soyguncu olan bu insanlar, sadece neyi yağmalayabilecekleriyle ilgileniyor ve tüm zamanlarını bu faaliyette geçiriyorlar.
Bianchi, Orta Doğu'da yaşayan Hristiyanları "cahil, önyargılı, fanatik bir şekilde dinlerine bağlı ve bu nedenle diğer dinlerin inananlarına düşman" olarak nitelendirmektedir.
Bianchi ayrıca Yezîdîlerin İbranilerin soyundan geldiklerini iddia etmiştir.
Kaynaklar
-
K·01Ansiklopedi maddesiansiklopedi maddesiVikipedi - Alessandro De Bianchitr.wikipedia.org · erişim 03.10.2026
NotAçık kaynak ansiklopedi maddesi.
Kaynağa git ↗ -
K·02Akademik / Basın Kaynağıdipnot kaynağıBrunialti, Attilio (1897). Le colonie degli italiani, con appendice. Unione tipografico-editrice. s. 207.books.google.com.tr · erişim 03.10.2026
NotSayfa dipnotundan doğrulandı.
Kaynağa git ↗ -
K·03Akademik / Basın Kaynağıdipnot kaynağıStudj bibliografici e biografici sulla storia della geografia in Italia pubblicati per cura della Deputazione Ministeriale istituita presso la Società geografica italiana. Tip. Elzeviriana. 1875. s. 264. Erişim tarihi: 6...books.google.com.tr · erişim 03.10.2026
NotSayfa dipnotundan doğrulandı.
Kaynağa git ↗ -
K·04Akademik / Basın Kaynağıdipnot kaynağıGalletti, Mirella (2008). Medici, missionari, musicisti e militari italiani attivi in Persia, impero ottomano ed Egitto. Istituto per l'Oriente C.A. Nallino. s. 113.books.google.com.tr · erişim 03.10.2026
NotSayfa dipnotundan doğrulandı.
Kaynağa git ↗ -
K·05Akademik / Basın Kaynağıdipnot kaynağıYarshater, Ehsan (1982). Encyclopaedia Iranica, 14. cilt. Routledge & Kegan Paul. s. 258. ISBN 1934283088. Erişim tarihi: 6 Nisan 2021.books.google.com.tr · erişim 03.10.2026
NotSayfa dipnotundan doğrulandı.
Kaynağa git ↗ -
K·06Akademik / Basın Kaynağıdipnot kaynağıGalletti, Mirella (2008). Ufficiali, Medici E Funzionari Tra Impero Ottomano E Persia. Istituto per l'Oriente C. A. Nallino. ss. 115, 116.erişim 03.10.2026
NotSayfa dipnotundan doğrulandı.
-
K·07Akademik / Basın Kaynağıdipnot kaynağıGalletti, Mirella (2008). Medici, missionari, musicisti e militari italiani attivi in Persia, impero ottomano ed Egitto. Istituto per l'Oriente C.A. Nallino. Erişim tarihi: 6 Nisan 2021.books.google.com.tr · erişim 03.10.2026
NotSayfa dipnotundan doğrulandı.
Kaynağa git ↗ -
K·08Akademik / Basın Kaynağıdipnot kaynağıÖzgürel, Avni (2006). Ayrılıkçı hareketler: Ziya Gökalp'in Kürt Dosyası ekiyle. Altın Kitaplar. s. 111. ISBN 9752107257.books.google.com.tr · erişim 03.10.2026
NotSayfa dipnotundan doğrulandı.
Kaynağa git ↗ -
K·09Akademik / Basın Kaynağıdipnot kaynağıOriente moderno, 20. cilt. Istituto per l'oriente. 2001. s. 131. Erişim tarihi: 6 Nisan 2021.books.google.com.tr · erişim 03.10.2026
NotSayfa dipnotundan doğrulandı.
Kaynağa git ↗ -
K·10Akademik / Basın Kaynağıdipnot kaynağıYarshater, Ehsan (1982). Encyclopaedia Iranica, 14. cilt. Routledge & Kegan Paul. s. 258. ISBN 1934283088.books.google.com.tr · erişim 03.10.2026
NotSayfa dipnotundan doğrulandı.
Kaynağa git ↗ -
K·11Akademik / Basın Kaynağıdipnot kaynağıDüchting, Johannes (2004). Die Kinder des Engel Pfau: Religion und Geschichte der kurdischen Yezidi, 1. cilt. Komkar Publikation. s. 660. ISBN 3927213233.books.google.com.tr · erişim 03.10.2026
NotSayfa dipnotundan doğrulandı.
Kaynağa git ↗
Bilerek dışarıda bırakılanlar
Ölüm nedeni gibi sağlık bilgileri ve kaynağı çözümlenemeyen alanlar bu sayfada gösterilmez.
Vikipedi’den uyarlanmıştır
Bu profildeki metinler Vikipedi’deki “Alessandro De Bianchi” maddesinden alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.
Ne değişti?
-
Kaynak yeniden tarandı
Profil bilgileri kaynak maddeyle yeniden karşılaştırıldı.
-
Profil oluşturuldu
11 kaynak ve 9 olayla ilk kayıt.
Düzeltme masası
Bir hata mı gördün? Üç adımda bildir. Kaynak eklersen incelemesi hızlanır.
- Ne yanlış?
- Doğrusu
- Kaynak
Önerin masada.
Editör ilk yanıtı en geç 5 iş günü içinde verecek. Kabul edilirse “Ne değişti?” günlüğünde görünecek.