1821 İstanbul katliamı Katliamların yayılması (Nisan-Temmuz 1821)

5.Gregorios'un asıldığı gün, Osmanlı yönetiminde üst düzey görevlerde bulunan üç piskopos ve onlarca Rum, Osmanlı başkentinin çeşitli yerlerinde hızla idam edildi. Bunlar arasında metropolit piskoposlar, Efesli Dionysios, Nikomedya'lı Athanasios, Derkoi'li Gregory ve Anchialos'lu Eugenios da vardı.

Dahası, Patriğin idamı, takip eden haftalarda İstanbul'da yaşayan Rumlara karşı bir terör saltanatının sinyallerini verirken, fanatik Müslümanlar da Osmanlı İmparatorluğu'nun dört bir yanındaki Rum topluluklarına saldırmaya teşvik edildi. Böylece, aralarında yeniçerilerin'de bulunduğu fanatik Türk grupları şehrin sokaklarında ve civardaki köylerde dolaşmaya başladı. Rum kiliselerini ve mülklerini yağmalayarak geniş çaplı bir pogrom başlattılar. Yaklaşık 14 Hristiyan kilisesi ağır hasar görmüş, bazıları ise tamamen yıkılmıştır. Patrikhane kompleksi de hedeflerden biri haline geldi. Yeni seçilen Patrik 2.Eugenius, çatıya kaçarak son anda kendini kurtardı. Bu dönemde, Osmanlı yetkilileri İstanbul'un her yerinden devlet hizmetinde, Ortodoks Kilisesi'nde ya da önde gelen ailelerin üyesi olan önde gelen Rumları aramış ve onları asarak ya da başlarını keserek öldürmüştür. Ayrıca şehirdeki birkaç yüz Rum tüccar da katledildi.

Mayıs 1821'e gelindiğinde, yerel Rumlara yönelik kısıtlamalar artarken, kiliselere yönelik saldırılar da devam etti. Patrik Eugenius 24 Mayıs'ta Osmanlı yetkililerine bir muhtıra sunarak, tüm ulusun değil sadece birkaç Rum'un isyan ettiğini iddia ederek, Rum halkına ve kilisesine karşı merhametli olmaları için yalvardı. Eugenius'da Gregorios'un isyancılara yönelik aforozunu tekrarladı. Bununla birlikte, Rumların halka açık infazları İstanbul'da hâlâ günlük bir olaydı. 15 Haziran'da beş başpiskopos ve üç piskopos idam edildi. Ayrıca Temmuz ayı başında yetmiş kişi aynı kaderi paylaştı. Ayrıca 450 esnaf ve tüccar toplanarak madenlerde çalışmaya gönderilmiştir.